Χρονιά με πολλές και σημαντικές απώλειες, σε όλα τα πεδία, πολιτικό, κοινωνικό, καλλιτεχνικό, οικονομικό. Συγκεντρώσαμε, όπως κάθε χρόνο, τις σημαντικότερες απώλειες του προηγούμενου 12μήνου και σας τις παρουσιάζουμε.
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
5 Ιανουαρίου, Κώστας Σημίτης
Η φετινή ανασκόπηση των αποθανόντων της “Ν.Κ.” έμελλε να αρχίσει “πρωθυπουργικά”. Ο Κώστας Σημίτης “έφυγε” στις 5 Ιανουαρίου, στην ηλικία των 88 ετών. Μπορεί ο Κώστας Σημίτης να ήρθε έπειτα από τα “χρυσά χρόνια” της μεγάλης παράταξης του Κέντρου, όμως έγινε μία πολιτική προσωπικότητα η οποία άφησε έντονο αποτύπωμα στην ελληνική κοινωνία. Διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας (18 Ιανουαρίου 1996-10 Μαρτίου 2004), καθώς και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ (30 Ιουνίου 1996-8 Φεβρουαρίου 2004). Από τα πλέον αξιοσημείωτα της πρωθυπουργίας του ήταν η ένταξη της Ελλάδας στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση το 2001 και η είσοδος της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004.
Πριν όμως πάρει το “πηδάλιο” του ΠΑΣΟΚ, ο Κώστας Σημίτης πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Ομίλου Πολιτικής Έρευνας “Αλέξανδρος Παπαναστασίου” το 1965, ενώ κατά τη διάρκεια της χούντας κατέγραψε έντονη αντιδικτατορική δράση, με τη συμμετοχή του στο Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Κίνημα (ΠΑΚ) ως μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του.
7 Ιανουαρίου, Ζαν-Μαρί Λεπέν
Συνεχίζοντας με τις πολιτικές προσωπικότητες, ο “παλαίμαχος” της γαλλικής ακροδεξιάς Ζαν-Μαρί Λεπέν πέθανε στις 7 Ιανουαρίου, σε ηλικία 96 ετών. Σχεδόν το μισό από τη ζωή του πέρασε ως αρχηγός του κόμματος “Εθνικό Μέτωπο”, το οποίο προέδρευε από το 1972 έως το 2011, μέχρι να δώσει την ακροδεξιά “σκυτάλη” στην εξίσου περίφημη κόρη του Μαρίν Λεπέν. Ο Λεπέν ήταν πέντε φορές υποψήφιος για πρόεδρος της Γαλλίας και κατάφερε να περάσει στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών τις 21 Απριλίου 2002. Οι αμφιλεγόμενες ομιλίες του και η ενσωμάτωσή του στην πολιτική ζωή τον έχουν καταστήσει μια μορφή η οποία πολώνει την κοινή γνώμη, με αποτέλεσμα να βρεθεί περιθωριοποιημένος στη γαλλική πολιτική σκηνή.
12 Ιανουαρίου, Αντώνης Γρηγοράκης
Τα μεσάνυχτα του Σαββάτου 12 Ιανουαρίου έφυγε από τη ζωή ο Αντώνης Γρηγοράκης, ο οποίος άφησε σημαντικό αποτύπωμα στο Ηράκλειο τόσο ως νομικός και ποινικολόγος, όσο και με την ενεργή συμμετοχή του στα πολιτικά και αυτοδιοικητικά δρώμενα της πόλης. Ως πολιτευτής και σημαίνον στέλεχος της τοπικής Νέας Δημοκρατίας, είχε διατελέσει νομαρχιακός σύμβουλος και επικεφαλής παράταξης κατά την περίοδο της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, ενώ το διάστημα από το 1991 έως και το 1993 υπηρέτησε και ως νομάρχης Χανίων. Επίσης, είχε διατελέσει και διοικητής της Υγειονομικής Περιφέρειας Κρήτης.
19 Ιανουαρίου, Καίτη Γκρέυ
Η μεγάλη ντίβα του λαϊκού τραγουδιού, γεννημένη Αθανασία Γκιζίλη, γνωστή όμως στο ελληνικό κοινό ως Καίτη Γκρέυ, έκανε μία τελευταία “υπόκλιση” στις 19 Ιανουαρίου, κλείνοντας μία ολόκληρη εκατονταετία ζωής. Η τραγουδίστρια, που έγινε το “πάτημα” για την υπέρλαμπρη άνοδο του Στέλιου Καζαντζίδη, είχε μία τεράστια καριέρα, που συνήθως δεν αναγνωρίζεται, πριν αλλά και μετά από εκείνον. Η καριέρα της ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ενώ στο λαϊκό της “στοιχείο” το 1953 όταν ηχογράφησε το πρώτο της τραγούδι “Να ‘χεις χάρη που σε αγαπώ”. Μετά την τρομερή επιτυχία των τραγουδιών της έγινε το πρώτο και το πιο καλοπληρωμένο όνομα της εποχής. Στη δεκαετία του ’60 ήταν η πιο ακριβοπληρωμένη τραγουδίστρια, έχοντας ημερομίσθιο που ξεπερνούσε ακόμα και τις 8.000 δραχμές. Ίσως ηχογράφησε περισσότερα από 1.500 τραγούδια, μέχρι και το 1996, οπότε και αποσύρθηκε από τη δισκογραφία και τα νυχτερινά κέντρα.
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
6 Φεβρουαρίου, Αντώνης Θεοχάρης
Μετά από τριακονταετή πορεία στο Πολεμικό Ναυτικό, ο πρωτεργάτης αντιχουντικός Αντώνης Θεοχάρης “έφυγε” σε ηλικία 91 ετών. Αναθρεμμένος στην Κρήτη, ο υποναύαρχος Θεοχάρης έμεινε στην ιστορία για τη συμβολή του στο Κίνημα του Ναυτικού το 1973. Είχε περιγράψει την εμπειρία του από τον Αύγουστο του 1974 όταν ως κυβερνήτης του αντιτορπιλικού “Κανάρης” αναλάμβανε να βρει τρόπους προστασίας του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ο οποίος φερόταν να είναι στόχος δολοφονίας.
25 Φεβρουαρίου, Αντώνιος Τσακνάκης
Δεκαοκτώ χρόνια στο “τιμόνι” του Μεταξοχωρίου, ο κοινοτάρχης Αντώνιος Τσακνάκης “έκλεισε τα μάτια του” στις 25/2, βυθίζοντας στη θλίψη το χωριό της Αγιάς Χανίων. Με μία θητεία πριν την επταετή δικτατορία και για δώδεκα χρόνια συνεχόμενα, με την επάνοδο της δημοκρατίας, από το 1974 ως το 1986, άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στην ανάπτυξη της περιοχής με πολλά και σημαντικά έργα στο Μεταξοχώρι, αλλά και με κληρονομιά μεγάλη στον τόπο του και στις επόμενες γενιές. Δική του ιδέα είναι η περίφημη Γιορτή Κερασιού, που πριν 45 χρόνια οραματίστηκε και πραγματοποίησε μαζί με τους αείμνηστους Τάκη Καρδάρα, πολιτικό, και Αντώνη Καφετσιούλη, γιατρό.
26 Φεβρουαρίου, Μανόλης Λιδάκης
Ένας θάνατος που σόκαρε τόσο την Κρήτη όσο και όλη την Ελλάδα ήταν εκείνος του Μανόλη Λιδάκη, ο οποίος, λίγες ημέρες πριν κλείσει τα 65 του, έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του μια πλούσια μουσική κληρονομιά. Ο Ηρακλειώτης τραγουδιστής αναδείχθηκε σε έναν από τους πιο σπουδαίους ερμηνευτές της γενιάς του, με μια καριέρα που συνέχισε για 40 τουλάχιστον χρόνια. Η πορεία του άρχισε ήδη από την ηλικία των 9 ετών: η πρώτη του επαφή με τη ζωντανή μουσική σκηνή ήρθε μέσα από τις Φιλαρμονικές Ορχήστρες του Ηρακλείου, όπου έπαιζε εμφώνιο και τρομπέτα. Όμως, ήταν στην Αθήνα που έκανε την ουσιαστική στροφή στην καριέρα του, συμμετέχοντας στην τηλεοπτική εκπομπή “Να η ευκαιρία” και υπογράφοντας το πρώτο του συμβόλαιο με δισκογραφική εταιρεία.
Ο Μανόλης Λιδάκης είχε τη μοναδική ικανότητα να ενσωματώνει στην ερμηνεία του τη λαϊκή παράδοση, τη σύγχρονη μουσική σκηνή και τα κρητικά ακούσματα, προσφέροντας στο κοινό του μια αδιάκοπη ποικιλία μουσικών εμπειριών. Δίσκοι όπως “Καράβι απόψε το φιλί” (1992), “Σαν παλιό κρασί” (1999) και “Το κλειδί” (2004) ανέδειξαν την εξαιρετική του ερμηνεία και την ποικιλία του ρεπερτορίου του. Η φωνή του ήταν μοναδική, με την ικανότητα να μεταδίδει συναισθήματα και να συνδέει το κοινό με την ιστορία κάθε τραγουδιού.
28 Φεβρουαρίου, Αλέξης Κούγιας
Ένας από τους “αστέρες” των ελληνικών δικαστηρίων, ο Αλέξης Κούγιας, “άφησε” τον δικηγορικό κόσμο στην ηλικία των 74 ετών, μετά από μία επίπονη μάχη με τον καρκίνο. Ξεκίνησε να εργάζεται ως δικηγόρος το 1974 και από τότε ανέλαβε δεκάδες υποθέσεις που απασχόλησαν την επικαιρότητα. Το 1976 για πρώτη φορά απασχόλησε τη δημοσιότητα στα 25 χρόνια του ως συνήγορος του Βαγγέλη Ρωχάμη. Επίσης, έχει ασκήσει ποινική δικηγορία σε υποθέσεις, μεταξύ των οποίων η δίκη των σατανιστών της Παλλήνης και της “17 Νοέμβρη”. Τον Δεκέμβριο του 2008 ανέλαβε την υπεράσπιση του ειδικού φρουρού Επαμεινώνδα Κορκονέα, ο οποίος δολοφόνησε τον 15χρονο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο. Την ίδια χρονιά, το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών αποφάσισε τη διαγραφή του από το μητρώο δικηγόρων για διαχρονική προσβολή του κύρους του δικηγορικού λειτουργήματος, όμως με απόφαση του 2013 συνέχισε κανονικά να ασκεί το επάγγελμά του μέχρι και τον θάνατό του.
ΜΑΡΤΙΟΣ
10 Μαρτίου, Καίτη Κωνσταντίνου
Μπορεί να έμεινε γνωστή για τις “κακές” γυναίκες που υποδυόταν, όμως η ηθοποιός που “έφυγε” στις 10 Μαρτίου αγαπήθηκε όσο καμία άλλη. Η Καίτη Κωνσταντίνου έγινε μέσα στα 61 χρόνια μία σύγχρονη “βεντέτα”, καθώς έμεινε αναμφίβολα στην ιστορία για τον ρόλο της Σωσώς από την κωμική σειρά “Εγκλήματα”. Πίσω όμως από αυτόν τον ένα ρόλο, που τη “σημάδεψε” στα μάτια του ελληνικού κοινού, η Καίτη Κωνσταντίνου είχε αρχίσει ήδη να ασχολείται με την υποκριτική τη δεκαετία του 1980. Ο πρώτος της ρόλος ήταν στη θεατρική παράσταση “Εσωτερικές Φωνές” στο Θέατρο Τέχνης, τη σεζόν 1986-1987. Εκτός όμως από τις πολλές θεατρικές της παραστάσεις, εμφανίστηκε και θεμελιώθηκε από την κωμωδία: εκτός από τα “Εγκλήματα” (1998-2000), εμφανίστηκε στο “Κάπου σε ξέρω” στο Mega (2001-2002), στο “Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο” στον AΝΤ1 (2007-2008) και στην “Τούρτα της μαμάς” στην ΕΡΤ1 (2020-2022). Η τελευταία τηλεοπτική εμφάνισή της ήταν στη σειρά “Η Κατάρα της Τζέλας Δελαφράγκα” του Alpha, ως Αλέξις Βροντάκη, σε μια παρωδία της σειράς “Σασμός”. Είχε παίξει και σε κινηματογραφικές ταινίες, όπως “Το κλάμα βγήκε από τον παράδεισο” (2001), “Ο καλύτερός μου φίλος” (2001) και “Οξυγόνο”(2003).
ΑΠΡΙΛΙΟΣ
1 Απριλίου, Μάτα Μιχαλαρέα
Η Μάτα Μιχαλαρέα έφυγε από τη ζωή την 1η Απριλίου, σε ηλικία 89 ετών. Μέσα στην πολυετή της καριέρα αναδείχθηκε μία από τις κορυφαίες Ελληνίδες αθλήτριες του στίβου στη δεκαετία του 1950, πρωταθλήτρια Ελλάδας σε αρκετά αγωνίσματα μεταξύ 1955 και 1958, από τον στίβο, στον ανώμαλο δρόμο, στους δρόμους ημιαντοχής και στο πένταθλο. Στράφηκε επίσης και στην υποκριτική, συμμετέχοντας σε θεατρικές παραστάσεις και παραγωγές που την έκαναν αγαπητή στο ευρύ κοινό, όπως η ταινία “Ο Σατράπης” με τον Ντίνο Ηλιόπουλο.
8 Απριλίου, Δαμασκηνός
Ο μακαριστός Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου, Δαμασκηνός, κατά κόσμον Εμμανουήλ Παπαγιαννάκης, υπηρέτησε για σχεδόν 20 χρόνια την εν λόγω Μητρόπολη των Χανίων. “Έφυγε” στις 8 Απριλίου, σε ηλικία 68 ετών, μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο κατά τη σκληρή μάχη που έδωσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Η μακρόχρονη πορεία του στη Μητρόπολη άρχισε το 2006 και για 20 χρόνια ο Δαμασκηνός κατάφερε να θεμελιωθεί στο μυαλό των Χανιωτών για την πνευματική του καθοδήγηση και την προσφορά στην τοπική κοινωνία. Πριν βέβαια από την εισαγωγή του στη θέση του Μητροπολίτη, είχε χειροτονηθεί διάκονος τον Ιούλιο του 1981 και πρεσβύτερος τον Ιούλιο του 1982 από τον τότε Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου Ειρηναίο, στην ίδια μονή. Υπηρέτησε ως εφημέριος στην επαρχία Αποκορώνου και στην Ιερά Μητρόπολη Σουηδίας και Πάσης Σκανδιναυΐας και ιεροκήρυκας. Το 2001 διορίστηκε Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητρόπολης Κυδωνίας και Αποκορώνου.
11 Απριλίου, Αλέξης Πολίτης
Ο πολυτάλαντος ακαδημαϊκός Αλέξης Πολίτης “έφυγε” σε ηλικία 80 ετών, στις 11 Απριλίου. Η ζωή του ολωσδιόλου μπορεί να χαρακτηριστεί μονότονη, καθώς αφιερώθηκε στην Ελλάδα από κάθε άποψη. Διέπρεψε στη Φιλολογία και ευεργέτησε το Πανεπιστήμιο Κρήτης, εκπονώντας αναρίθμητες μελέτες για την ελληνική γλώσσα, την παράδοση και τη λαογραφία, ενώ από το 1989 έως το 2012 υπηρέτησε στο Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης, του οποίου ήταν ομότιμος καθηγητής. Η συγγραφική του παραγωγή περιλαμβάνει βιβλία που χρησίμευσαν ως αναφορά για φοιτητές και μελετητές, ενώ συχνά αναφερόταν στην ανάγκη διατήρησης των παραδοσιακών στοιχείων στη σύγχρονη κοινωνία. Ασχολήθηκε επίσης και με το δημοτικό τραγούδι, πράγμα που φαίνεται στο εκτενές συγγραφικό του έργο, ενώ υπήρξε βασικός συντελεστής δημιουργίας της “Ανέμης”, της ψηφιακής βιβλιοθήκης νεοελληνικών σπουδών του Πανεπιστημίου Κρήτης.
21 Απριλίου, Πάπας Φραγκίσκος
Ο Πάπας Φραγκίσκος, κατά κόσμον Jorge Mario Bergoglio, γεννήθηκε στην Αργεντινή και εξελέγη στην ύψιστη θέση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας το 2013, αποτελώντας τον πρώτο ποντίφικα από τη Λατινική Αμερική και ίσως έναν από τους πιο αγαπημένους όλων των εποχών. Ο Πάπας Φραγκίσκος άφησε πίσω του μία αλλαγμένη Εκκλησία, καθώς στο έργο του κράτησε 12 χρόνια, αλλά υπήρξε το πιο καρποφόρο για τον θεσμό του Καθολικού Χριστιανισμού. Η ηγεσία του χαρακτηρίστηκε από προσπάθειες για μεταρρυθμίσεις, ώστε η Εκκλησία να έρθει όλο και πιο κοντά στον άνθρωπο, καθώς κατάφερε να εισάγει στον εκκλησιαστικό του λόγο ζητήματα που οι προηγούμενοι ποντίφικες δείλιαζαν να πουν. Ο θάνατός του ανακοινώθηκε στις 21 Απριλίου 2025, σε ηλικία 88 ετών, μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο, ακολουθούμενο από καρδιακή ανεπάρκεια, προκαλώντας παγκόσμια συγκίνηση.
22 Απριλίου, Κώστας Δήμου
Ο Κώστας Δήμου, ο οποίος “έφυγε” φέτος στις 22 Απριλίου, σε ηλικία 88 ετών, ήταν από τους πιο εμβληματικούς Έλληνες διαιτητές μπάσκετ, με καριέρα που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960 και εκτεινόταν πάνω από δύο δεκαετίες σε κορυφαίες διεθνείς διοργανώσεις. Διεύθυνε εκατοντάδες αγώνες, συμπεριλαμβανομένων Ολυμπιακών Αγώνων και τελικών Παγκοσμίων Πρωταθλημάτων, κερδίζοντας παγκόσμια αναγνώριση. Ήταν ο πρώτος Έλληνας διαιτητής που εισήχθη στο FIBA Hall of Fame και συνδέθηκε με την ίδρυση και ανάπτυξη της ΟΔΚΕ.
ΜΑΪΟΣ
5 Μαΐου, Γιώργος Τσαγκαράκης
Με έντονη θλίψη για τα Χανιά και την Τοπική Αυτοδιοίκηση άρχισε ο Μάιος, καθώς το βράδυ της 5ης Μαΐου έφυγε από τη ζωή ο πρώην δήμαρχος Πλατανιά, Γιώργος Τσαγκαράκης. Ο εκλιπών υπηρέτησε ως δήμαρχος Πλατανιά την περίοδο 2007-2010, πριν τη διαδοχή του από τον νυν δήμαρχο κ. Γιάννη Μαλανδράκη. Μέχρι και την ημέρα του θανάτου του διατηρούσε ενεργή παρουσία στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ως εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη του Γιάννη Κασσελάκη, από την οποία ωστόσο είχε ανεξαρτητοποιηθεί στη συνέχεια.
9 Μαΐου, Λιάνα Σταρίδα
Η Λιάνα Σταρίδα ήταν διακεκριμένη Ελληνίδα αρχαιολόγος με εξειδίκευση στη μελέτη της αρχαιολογικής και ιστορικής κληρονομιάς της Κρήτης. Γεννημένη στην Αθήνα και μεγαλωμένη στο Ηράκλειο, σπούδασε Ιστορία-Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκε στη 13η Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων. Διετέλεσε υπεύθυνη σε σωστικές και κανονικές ανασκαφές, συμμετείχε σε εκθέσεις μεσαιωνικής κεραμικής και μικροτεχνίας στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης και ήταν επιστημονική σύμβουλος σε έργα αποκατάστασης μνημείων στο Ηράκλειο. Δίδαξε επίσης στη Σχολή Ξεναγών και δημοσίευσε εργασίες για την ιστορία και αρχαιολογία του νησιού. Η απώλειά της στις 9 Μαΐου, σε ηλικία 71 ετών, σκόρπισε θλίψη στην πολιτιστική και επιστημονική κοινότητα του Ηρακλείου, όπου είχε αφήσει ισχυρό αποτύπωμα με το έργο της.
14 Μαΐου, Γιάννης Τζεδάκις
Συνεχίζοντας με τις απώλειες στον κόσμο της Αρχαιολογίας, ο καταξιωμένος του κλάδου Γιάννης Τζεδάκις, “έφυγε” στις 14 Μαΐου, σε ηλικία 86 ετών. Υπήρξε φιγούρα που καθόρισε το πεδίο της αρχαιολογικής έρευνας στην Κρήτη και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε στο υπουργείο Πολιτισμού, όπου υπηρέτησε ως επιμελητής, προϊστάμενος σε διάφορες Εφορίες Αρχαιοτήτων, διευθυντής της Εφορίας Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας και, αργότερα, γενικός διευθυντής Αρχαιοτήτων. Ήταν μεταξύ των ιδρυτών του ελληνικού τμήματος του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσείων (ICOM) και υπηρέτησε και ως πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Μουσείων Αρχαιολογίας και Ιστορίας. Ο Τζεδάκις συνέβαλε με τη συστηματική του έρευνα, περιλαμβανομένης της αποκάλυψης της υστερομινωικής νεκρόπολης των Αρμένων και της διοργάνωσης εκθέσεων, στην ανάδειξη της αρχαιολογικής κληρονομιάς της χώρας.
15 Μαΐου, Κώστας Λυχναράς
Στις 15 Μαΐου έφυγε από τη ζωή ο Κώστας Λυχναράς σε ηλικία 86 ετών. Ήταν ένας από τους πιο παραγωγικούς Έλληνες σκηνοθέτες, με καριέρα που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960. Γεννημένος στην Αθήνα, σκηνοθέτησε και συνεργάστηκε σε περισσότερες από 40 παραγωγές, τόσο για την τηλεόραση όσο και για τον κινηματογράφο. Ήταν υπεύθυνος για δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές και ταινίες που άφησαν σημάδι στη σύγχρονη ελληνική κουλτούρα, συμπεριλαμβανομένων των “Κωνσταντίνου και Ελένης” και “Το καφέ της Χαράς”, δύο εκ των πιο αγαπημένων τηλεοπτικών σειρών στην ελληνική τηλεοπτική ιστορία.
20 Μαΐου, Νίκος Γαλανός
Στις μεγάλες καλλιτεχνικές απώλειες συμπεριλαμβάνεται και ο γνωστός ηθοποιός Νίκος Γαλανός, ο οποίος “έφυγε” στις 20 Μαΐου, σε ηλικία 79 ετών. Υπήρξε αναγνωρισμένος Έλληνας ηθοποιός με καριέρα που εκτεινόταν για περισσότερες από πέντε δεκαετίες στη σκηνή, στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση. Γνωστός για τη χαρακτηριστική του παρουσία και την ισχυρή ερμηνευτική του ικανότητα, πρωτοεμφανίστηκε σε ταινίες της δεκαετίας του 1970 και συνέχισε την πορεία του με επιτυχίες, όπως “Ένα αστείο κορίτσι”, “Ορατότης μηδέν”, “Σ’ αγαπώ”, “Η αμαρτία της ομορφιάς” και “Οι Ιερόσυλοι”.
23 Μαΐου, Γιώργος Χατζηδάκης
Ο Γιώργος Χατζηδάκης υπήρξε αγαπητή και εμβληματική προσωπικότητα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην Κρήτη. Γεννημένος το 1922 στον Άγιο Νικόλαο, σπούδασε στην Ανωτάτη Εμπορική και εντάχθηκε νεαρός στις αντιστασιακές οργανώσεις της περιόδου της Κατοχής. Στις δημοτικές εκλογές του 1982 εξελέγη δήμαρχος Αγίου Νικολάου και επανεξελέγη το 1986, υπηρετώντας έως το 1990. Κατά τη θητεία του προχώρησε σε σημαντικά έργα υποδομής και πολιτιστικής ανάπτυξης (ύδρευση, αποχέτευση, ανακαινίσεις δημοτικών χώρων, υποστήριξη σχολείων και θεάτρου). Συμβούλεψε και ενίσχυσε κοινωνικές υπηρεσίες και πολιτιστικές δράσεις στην πόλη, αφήνοντας βαθιά επίδραση στην τοπική κοινωνία. Πέθανε “πλήρης ημερών” στις 23 Μαΐου 2025 σε ηλικία 103 ετών, με πλήθος αποχαιρετισμών από τον δημοτικό και πνευματικό κόσμο.
ΙΟΥΝΙΟΣ
13 Ιουνίου, Κατερίνα Γιουλάκη
Η Κατερίνα Γιουλάκη ήταν αγαπημένη Ελληνίδα ηθοποιός με μακρά και πολυσχιδή καριέρα στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο θεατρικό σανίδι το 1959 με τον θίασο του Ντίνου Ηλιόπουλου στην παράσταση “Η κυρία του κυρίου” και συνέχισε στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, όπου έγινε γνωστή για κωμικούς και χαρακτηριστικούς ρόλους που αγαπήθηκαν από το κοινό, όπως στις τηλεοπτικές σειρές “Το ρετιρέ” και το “Επτά θανάσιμες πεθερές”. Η ηθοποιός άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία 87 ετών, στις 13 Ιουνίου, με πλήθος αποχαιρετισμών από καλλιτέχνες και θεατρικούς φίλους.
15 Ιουνίου, Μάνος Φραγκιαδουλάκης
Ο Μάνος Φραγκιαδουλάκης ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός με βαθιά εμπλοκή στην κοινωνική και πολιτική ζωή του Ηρακλείου Κρήτης. Γεννημένος στο Ηράκλειο το 1945, σπούδασε Ιατρική και ειδικεύτηκε στην Ακτινολογία, εδραιώνοντας λαμπρή καριέρα στον χώρο της Υγείας πριν εισέλθει στην πολιτική ζωή. Με το ΠΑΣΟΚ εκπροσώπησε επί δεκαετίες τον νομό Ηρακλείου στη Βουλή ως βουλευτής (1993-2000, 2003-2007), ενώ είχε διατελέσει και στενός συνεργάτης σε δημοτικές και κοινωνικές δομές της Κρήτης. Ήταν γνωστός για την προσήλωσή του σε θέματα δημόσιας υγείας και πρόνοιας και για την ενεργή συμμετοχή του σε θέματα Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Τη 15η Ιουνίου 2025, αντιμετωπίζοντας προβλήματα υγείας, πέθανε στο σπίτι του στην περιοχή Μασταμπά του Ηρακλείου, σε ηλικία 80 ετών, προκαλώντας συγκίνηση στην τοπική κοινωνία όπου υπηρέτησε για πολλές δεκαετίες.
20 Ιουνίου, Λάμπρος Παπαδημητράκης
Ο Λάμπρος Παπαδημητράκης ήταν Έλληνας σκηνοθέτης κινηματογράφου και τηλεόρασης, έμεινε στην ιστορία ως η «τελευταία φωνή του Πολυτεχνείου». Στη διάρκεια της δικτατορίας των Συνταγματαρχών συμμετείχε έντονα στην Αντίσταση, διαδραματίζοντας ρόλο ως εκφωνητής στον παράνομο ραδιοφωνικό σταθμό του Πολυτεχνείου κατά την εξέγερση του Νοεμβρίου 1973. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, συνέχισε να δημιουργεί, να διδάσκει και να παράγει εμβληματικά ντοκιμαντέρ και ταινίες, με έργα όπως το ντοκιμαντέρ “Κύπρος”, η “Άλλη Πραγματικότητα”, που απέσπασε βραβεία και ευρεία αναγνώριση. Την 20ή Ιουνίου 2025, σε ηλικία 77 ετών, απεβίωσε, αφήνοντας πίσω του πλούσια καλλιτεχνική και κοινωνική παρακαταθήκη.
ΙΟΥΛΙΟΣ
1 Ιουλίου, Ηρώ Καριοφύλλη
Η Ηρώ Καριοφύλλη ήταν γνωστή Ελληνίδα δημοσιογράφος και δημοσιογραφικό στέλεχος, ιδιαίτερα στο αστυνομικό ρεπορτάζ, όπου υπηρέτησε επί σειρά ετών. “Έφυγε” μόλις μπήκε ο Ιούλιος, μετά από συνεχή μάχη με τον καρκίνο σε ηλικία 53 ετών. Εργάστηκε στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha, καλύπτοντας σημαντικές ειδήσεις και συμβάλλοντας με αξιόπιστη δημοσιογραφική εργασία στην ενημέρωση του κοινού. Τις τελευταίες χρονιές αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας, καθώς έδινε μάχη με τον καρκίνο, κάτι που είχε μοιραστεί ανοιχτά σε τηλεοπτική της συνέντευξη τον Μάιο του 2024.
22 Ιουλίου, Όζι Όζμπορν
Ο θρυλικός Όζι Όζμπορν, γεννημένος ως John Michael Osbourne, υπήρξε μια καθοριστική μορφή της heavy metal μουσικής σκηνής και παγκόσμια μουσική ιδιοφυΐα. Ως ιδρυτικό μέλος και τραγουδιστής της Black Sabbath, βοήθησε να διαμορφωθεί το heavy metal – ένα νέο είδος που επηρέασε γενιές μουσικών και συγκροτημάτων. Με τραγούδια όπως το “Paranoid”, το “Iron Man” και το “War Pigs”, η μουσική του έγινε σύμβολο μιας ολόκληρης κουλτούρας, ενώ αργότερα ακολούθησε επιτυχημένη σόλο καριέρα με άλμπουμ-ορόσημα, όπως το “Blizzard of Ozz” και το “Diary of a Madman”. Εκτός από τη μουσική, έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό μέσω της τηλεοπτικής οικογενειακής σειράς “The Osbournes”, που παρουσίαζε την καθημερινότητά του με τη σύζυγό του Sharon Osbourne και τα παιδιά τους. Μετά μια εκτεταμένη μάχη με προβλήματα υγείας, συμπεριλαμβανομένης της παρκινσονικής νόσου και καρδιακών επιπλοκών, απεβίωσε στις 22 Ιουλίου σε ηλικία των 76 ετών, στο σπίτι του στο Buckinghamshire, περιτριγυρισμένος από την οικογένειά του. Η επιρροή του στη μουσική, τόσο με τους Black Sabbath όσο και στη σόλο καριέρα του, παραμένει τεράστια, αγαπημένη και ευρέως αναγνωρισμένη από μουσικούς και θαυμαστές σε όλο τον κόσμο.
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
1 Αυγούστου, Αύρα Γρηγορίου
Μία σοκαριστική απώλεια, που πολλοί ονόμασαν «πολιτική δολοφονία», ήταν ο θάνατος της δημοσιογράφου Αύρας Γρηγορίου, η οποία πυρπολήθηκε στο Ζάππειο φέτος τον Αύγουστο, με τα τελευταία της λόγια «δεν έχω να φάω» να αφήνουν βαθιά ταραχή στην ελληνική δημοσιογραφία. Η Βασιλική Αύρα Γρηγορίου ήταν καταξιωμένη Ελληνίδα δημοσιογράφος, που εργάστηκε για δεκαετίες στην ελληνική δημοσιογραφία, καλύπτοντας μεγάλο εύρος θεμάτων και ρεπορτάζ. Ξεκίνησε την καριέρα της στη δεκαετία του 1970 και συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες και μέσα ενημέρωσης, ενώ υπήρξε ενεργό μέλος της ΕΣΗΕΑ (Ένωσης Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Αθηνών). Η πορεία της χαρακτηριζόταν από το ήθος, την επαγγελματική της ακεραιότητα και την αφοσίωση στο δημοσιογραφικό λειτούργημα.
19 Αυγούστου, Ευτύχης Μπιτσάκης
Ο Ευτύχης Μπιτσάκης ήταν εξέχουσα μορφή της ελληνικής φιλοσοφίας και πανεπιστημιακός δάσκαλος με διεθνή μόρφωση και αναγνώριση. Γεννήθηκε το 1927 στο Κάδρος Χανίων και σπούδασε Χημεία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, καθώς και Θεωρητική Φυσική και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, όπου απέκτησε διδακτορικά στη Φιλοσοφία και στη Φιλοσοφία των Επιστημών. Δίδαξε σε πανεπιστήμια της Γαλλίας και της Ελλάδας, μεταξύ άλλων στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και σε εργαστήρια στο Παρίσι, και υπήρξε εκδότης φιλοσοφικών περιοδικών. Η ζωή του συνδύαζε την πνευματική έρευνα με έντονη κοινωνική και πολιτική δράση, και θεωρείται μια από τις σημαντικές διανοητικές φωνές της μεταπολεμικής ελληνικής φιλοσοφίας. Ο Μπιτσάκης έφυγε από τη ζωή στις 19 Αυγούστου, σε ηλικία 98 ετών.
25 Αυγούστου, Άντζελα Μόρτιμερ
Η Άντζελα Μόρτιμερ, μία από τις σπουδαιότερες Βρετανίδες τενίστριες της ιστορίας, έκλεισε το τελευταίο της “σετ” φέτος στις 25 Αυγούστου σε ηλικία 93 ετών. Γεννημένη στο Plymouth της Αγγλίας το 1932, άρχισε το τένις αργότερα από πολλούς συναδέλφους της, αλλά σύντομα έγινε κορυφαία παίκτρια της εποχής της. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της: κέρδισε το Γαλλικό Όπεν το 1955, κατακτώντας τον πρώτο της τίτλο Grand Slam. Νίκησε στο Αυστραλιανό Όπεν το 1958, ενώ είχε την κορυφαία στιγμή το 1961, όταν κατέκτησε το Wimbledon στο μονό γυναικών, νικώντας την Christine Truman σε έναν ιστορικό τελικό και κατακτώντας τον τίτλο στο Centre Court. Ήταν επίσης παγκόσμια Νο1 εκείνη τη χρονιά σύμφωνα με τις αξιολογήσεις της εποχής και κέρδισε τον τίτλο Wimbledon στο διπλό γυναικών (1955). Το 1993 εισήχθη στο International Tennis Hall of Fame ως μία από τις διαχρονικές μορφές του αθλήματος, καθώς έμεινε γνωστή στην ιστορία για την αποφασιστικότητά της και το πάθος της για το τένις, ενώ παραμένει σημείο αναφοράς στην ιστορία του σπορ.
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
4 Σεπτεμβρίου, Τζόρτζιο Αρμάνι
Ο Τζόρτζιο Αρμάνι ήταν ένας από τους πιο επιδραστικούς και αναγνωρίσιμους σχεδιαστές μόδας στον κόσμο, γνωστός για την καθιέρωση της ιταλικής κομψότητας και την επανάσταση στην έτοιμη προς φορεσιά (ready to wear) κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Αρχικά σπούδασε Ιατρική, αλλά γρήγορα στράφηκε στη μόδα, ξεκινώντας την καριέρα του ως σχεδιαστής ενδυμάτων και στη συνέχεια ιδρύοντας τη δική του εταιρεία, την “Armani SpA”, που εξελίχθηκε σε όνομα-αυτοκρατορία. Καθ’ όλη τη ζωή του παρέμεινε ενεργός δημιουργικά, δουλεύοντας μέχρι τις τελευταίες του μέρες και σχεδιάζοντας συλλογές που ξεχώριζαν για την απλότητα και την πρακτικότητα, σε συνδυασμό με υψηλή αισθητική. Ο Τζόρτζιο Αρμάνι απεβίωσε στις 4 Σεπτεμβρίου σε ηλικία 91 ετών, ειρηνικά στο σπίτι του στο Μιλάνο. Το παγκόσμιο σύστημα της μόδας και πολλοί από τους μεγαλύτερους πολιτιστικούς και πολιτικούς ηγέτες τίμησαν τη μνήμη του ως σύμβολο ιταλικής κομψότητας και δημιουργικότητας.
5 Σεπτεμβρίου, Νικόλαος Παπαδάκης
Ο Νικόλαος Παπαδάκης γεννήθηκε το 1949 στον Βάμο Χανίων και εξελίχθηκε σε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της σύγχρονης ιστορικής έρευνας γύρω από τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Δικηγόρος στο επάγγελμα, αλλά με την ψυχή ενός ερευνητή, αφιέρωσε δεκαετίες στη μελέτη της νεότερης ελληνικής ιστορίας, με ιδιαίτερη αφοσίωση στο έργο και την προσωπικότητα του μεγάλου Κρητικού πολιτικού. Από το 2000 υπηρέτησε ως γενικός διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών “Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος”, ουσιαστικά διαμορφώνοντας την ταυτότητα και την αποστολή του. Με εκθέσεις, συνέδρια, εκδόσεις και συστηματική αρχειακή δουλειά, έφερε το έργο του Βενιζέλου πιο κοντά τόσο στο κοινό όσο και στην ακαδημαϊκή κοινότητα. Κορυφαίο του επίτευγμα θεωρείται η δίτομη βιογραφία “Ελευθέριος Βενιζέλος: Ο άνθρωπος, ο ηγέτης”, που αποτελεί μέχρι σήμερα βασικό σημείο αναφοράς. Παράλληλα δραστηριοποιήθηκε σε πολιτιστικούς φορείς της Κρήτης, όπως το Κοινωφελές Ίδρυμα “Αγία Σοφία”, συμβάλλοντας σταθερά στη διατήρηση και ανάδειξη της ιστορικής μνήμης του τόπου. Έφυγε από τη ζωή στις 5 Σεπτεμβρίου, σε ηλικία 76 ετών, μετά από μάχη με τον καρκίνο. Η απώλειά του προκάλεσε βαθιά συγκίνηση στα Χανιά και στον χώρο των ιστορικών και πολιτιστικών σπουδών, καθώς υπήρξε μορφή ταυτισμένη με την έρευνα, τη συνέπεια και το πάθος για τη γνώση.
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
5 Οκτωβρίου, Γιώργος Κασιμάτης
Ο Γιώργος Κασιμάτης υπήρξε μία από τις πιο σεβαστές μορφές του ελληνικού συνταγματικού δικαίου. Ως καθηγητής στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών διαμόρφωσε γενιές νομικών, ενώ από τις έδρες του επηρέασε βαθιά τον τρόπο με τον οποίο η επιστήμη του Δικαίου διδάσκεται στην Ελλάδα. Έχει διακριθεί για τη συμβολή του σε συνταγματικές μελέτες και μεταρρυθμίσεις, ενώ υπηρέτησε και σε ηγετικές θέσεις σε νομικά και θεσμικά όργανα, συμβάλλοντας στην ενδυνάμωση του δημοκρατικού πλαισίου στη χώρα. Η Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών εξέδωσε ψήφισμα οδύνης για την εκδημία του, τονίζοντας το ήθος, την επιστημονική του δεινότητα και τη σημασία του έργου του. Ο Γιώργος Κασιμάτης απεβίωσε στις 5 Οκτωβρίου σε ηλικία 93 ετών, αφήνοντας πίσω του πλούσια ακαδημαϊκή παρακαταθήκη και σεβασμό στις νομικές και πανεπιστημιακές κοινότητες της χώρας.
6 Οκτωβρίου, Γιώργος Πρασιανάκης
Ο Γιώργος Πρασιανάκης ήταν Έλληνας νομικός με βαθιά ενασχόληση στην πολιτική και την Αυτοδιοίκηση. Δικηγόρος στο επάγγελμα, επέδειξε ενεργή συμμετοχή στα κοινά και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον ρόλο της δημόσιας πολιτικής. Το 1990 εκλέχθηκε βουλευτής Χανίων με το ΠΑΣΟΚ και υπηρέτησε στη Βουλή των Ελλήνων έως το 1993, συμμετέχοντας σε κοινοβουλευτικές επιτροπές και συμβάλλοντας σε νομοθετικές πρωτοβουλίες που αφορούσαν θέματα δικαίου και δημόσιας διοίκησης. Μέσα από το έργο του επεδίωξε να συνδέσει τις νομικές αρχές με την κοινωνική ευθύνη και την πολιτική πράξη. Ο Γιώργος Πρασιανάκης απεβίωσε στις 6 Οκτωβρίου σε ηλικία 89 ετών, με την τοπική κοινωνία των Χανίων να θυμάται την προσφορά του στην πολιτική και τον δημόσιο βίο.
12 Οκτωβρίου, Άλκης Γιαννακάς
Ο Άλκης Γιαννακάς υπήρξε καταξιωμένος ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου και θεάτρου, γνωστός για τους χαρακτηριστικούς του ρόλους σε ταινίες που σημάδεψαν την ελληνική παράδοση του σινεμά της δεκαετίας του ’60 και του ’70. Με ευρύ ρεπερτόριο στην κωμωδία και το δράμα, η παρουσία του στην οθόνη απέσπασε την εκτίμηση κοινού και κριτικών. Μεταξύ των ταινιών που τον καθιέρωσαν ήταν “Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη”, “Ένας ντελικανής”, “Μαντώ Μαυρογένους” και “Τα μυστικά της αμαρτωλής Αθήνας”, όπου με το ταλέντο και την ευαισθησία του πρόσφερε ερμηνείες που παραμένουν στο συλλογικό κινηματογραφικό αρχείο. Ο Άλκης Γιαννακάς πέθανε στις 12 Οκτωβρίου σε ηλικία 80 ετών, αφήνοντας πίσω του μια πλούσια καλλιτεχνική κληρονομιά, που συνεχίζει να εμπνέει νεότερους ηθοποιούς και θεατές.
13 Οκτωβρίου, Άννα Κυριακού
Η Άννα Κυριακού υπήρξε μία από τις πιο αγαπητές παρουσίες στην ελληνική τηλεόραση και τον κινηματογράφο, με σταθερή και αφοσιωμένη καριέρα που εκτεινόταν σε πολλές δεκαετίες. “Έφυγε” στις 13 Οκτωβρίου σε ηλικία 96 ετών. Η φυσική της χάρη, το χιούμορ και η ευρύτητα του υποκριτικού της ταλέντου την έφεραν στο επίκεντρο παραγωγών που σημάδεψαν την τηλεοπτική ιστορία της χώρας. Ξεχώρισε σε σειρά δημοφιλών τηλεοπτικών σειρών και ταινιών, όπως “Ζητείται ψεύτης”, “Οι τρεις Χάριτες”, “Κωνσταντίνου και Ελένης” και “Επτά θανάσιμες πεθερές”, όπου πρόσφερε ερμηνείες που αγαπήθηκαν από το κοινό για την ειλικρίνεια και τη ζεστασιά τους.
21 Οκτωβρίου, Διονύσης Σαββόπουλος
Ο Διονύσης Σαββόπουλος ήταν μία από τις πιο επιδραστικές μορφές της ελληνικής μουσικής σκηνής, γνωστός για την πρωτοποριακή του προσέγγιση και την ικανότητα να συνδέει την παράδοση με το σύγχρονο αστικό τραγούδι. Με πλούσιο έργο ως τραγουδοποιός, συνθέτης και στιχουργός, καθόρισε μουσικές τάσεις και άφησε ανεξίτηλο στίγμα στη μουσική κουλτούρα της χώρας. Οι στίχοι και οι συνθέσεις του, γεμάτοι κοινωνική ευαισθησία, ποιητική διάθεση και ένταση, καθιέρωσαν το όνομά του στην “καρδιά” του ελληνικού κοινού, ενώ η καλλιτεχνική του πορεία επηρέασε γενιές μουσικών και ακροατών. Ο Διονύσης Σαββόπουλος απεβίωσε στις 21 Οκτωβρίου, σε ηλικία 80 ετών, μετά από μάχη με τον καρκίνο. Η μουσική του παρακαταθήκη συνεχίζει να ζει μέσα από τα τραγούδια και την επίδρασή του στην ελληνική μουσική παράδοση.
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
6 Νοεμβρίου, Τζέιμς Ντ. Γουάτσον
Ο Τζέιμς Ντ. Γουάτσον ήταν μία από τις πιο καθοριστικές μορφές της σύγχρονης βιολογίας. Γεννημένος στις 6 Απριλίου 1928 στο Σικάγο, αφιέρωσε τη ζωή του στη μελέτη της μοριακής βιολογίας, με έμφαση στη δομή και λειτουργία του γενετικού υλικού των οργανισμών. Μαζί με τον Φράνσις Κρικ και τον Μόρις Γουίλκινς, ανακάλυψε τη διπλή έλικα του DNA το 1953, μια ανακάλυψη που θεωρείται κομβική για την κατανόηση της γενετικής πληροφορίας και της βιολογικής κληρονομικότητας, και η οποία έθεσε τα θεμέλια για την ανάπτυξη της σύγχρονης βιοτεχνολογίας και γενετικής. Γι’ αυτό το πρωτοποριακό έργο, οι Γουάτσον, Κρικ και Γουίλκινς τιμήθηκαν με το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής το 1962. Καθ’ όλη την καριέρα του υπηρέτησε σε κορυφαία ερευνητικά ιδρύματα, όπως το Cold Spring Harbor Laboratory, όπου βοήθησε να μετατραπεί σε παγκόσμιο κέντρο μοριακής βιολογίας, και στο οποίο κατείχε ηγετικές θέσεις για δεκαετίες. Ο Γουάτσον απεβίωσε στις 6 Νοεμβρίου, σε ηλικία 97 ετών, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά που άλλαξε για πάντα την επιστήμη της ζωής, από το DNA και τη Γενετική μέχρι τη σύγχρονη Ιατρική.
21 Νοεμβρίου, Ορνέλα Βανόνι
Η Ορνέλα Βανόνι υπήρξε μια από τις πιο εμβληματικές φωνές της ιταλικής μουσικής για περισσότερα από επτά δεκαετίες. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της κυκλοφόρησε πάνω από 100 άλμπουμ και πούλησε περισσότερα από 65 εκατομμύρια αντίτυπα δίσκων παγκοσμίως, καθιστώντας τη μία από τις πιο αναγνωρισμένες και δημοφιλείς τραγουδίστριες της Ιταλίας. Μεταξύ των μεγαλύτερων επιτυχιών της ήταν τα τραγούδια “Senza fine” και “L’appuntamento”, τα οποία έγιναν κλασικά του ιταλικού ρεπερτορίου και πέρασαν τα σύνορα της χώρας με διεθνή ακροατήρια. Παράλληλα με τη μουσική της καριέρα, συμμετείχε και σε κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, ενισχύοντας τη φήμη της ως πολύπλευρη καλλιτέχνιδα. Το τραγούδι της “L’appuntamento” έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές παγκοσμίως μετά την εμφάνισή του στη μουσική επένδυση της ταινίας “Ocean’s Twelve”. Η Βανόνι απεβίωσε στις 21 Νοεμβρίου στο Μιλάνο από καρδιακή ανακοπή, σε ηλικία 91 ετών, αφήνοντας πίσω της ένα τεράστιο μουσικό και πολιτιστικό αποτύπωμα, που συνεχίζει να εμπνέει ακροατές και καλλιτέχνες σε όλο τον κόσμο.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
15 Δεκεμβρίου, Αλπέρτο Εσκενάζυ
Μία μεγάλη απώλεια για τις Τέχνες ήρθε τον Δεκέμβριο με τον θάνατο του Αλπέρτο Εσκενάζυ. Σε ηλικία 73 ετών, ο σπουδαίος ηθοποιός της τηλεόρασης “έκλεισε” τη μεγάλη του καλλιτεχνική πορεία. Ο Εσκενάζυ πρωταγωνίστησε σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, ιδιαίτερα κατά τη δεκαετία του 1980, ενώ συμμετείχε και σε θεατρικές παραστάσεις (στο Ηρώδειο κ.ά.), όπως και σε κινηματογραφικές ταινίες, αλλά και βιντεοταινίες, με πιο χαρακτηριστική απ’ όλες τη βιντεοταινία παραγωγής 1988 με τίτλο “Ο δρόμος προς τη δόξα – Tο αστέρι”. Μετά από πολυετή μάχη με την υγεία του, ο Αλπέρτο Εσκενάζυ έκανε μία τελευταία “υπόκλιση” στις 15 Δεκεμβρίου.
16 Δεκεμβρίου, Μανόλης Κουμαντάκης
Στα “μαύρα” ντύθηκε το Ηράκλειο, όταν εντελώς ξαφνικά ο Μανόλης Κουμαντάκης “έφυγε” τα ξημερώματα της 16ης Δεκεμβρίου. Ο γνωστός επιχειρηματίας υπήρξε για δεκαετίες ένα από τα πιο ενεργά μέλη της αγοράς της Κρήτης, καθώς πέρασε τόσο από την προεδρία του Εμπορικού Συλλόγου Ηρακλείου, όσο και από την ύψιστη θέση στην Ομοσπονδία Εμπορικών Συλλόγων Κρήτης. Μέχρι και την τελευταία στιγμή ο Μανόλης Κουμαντάκης παρέμενε σε εγρήγορση και μέσα στις εξελίξεις, καθώς λίγες ώρες πριν τον αιφνίδιο θάνατό του έδινε τις δηλώσεις του ζωντανά για την αγορά των γιορτών από την εκπομπή “Κρήτη Σήμερα” της “ΚΡΗΤΗ TV”.
Όπως χαρακτηριστικά έγραψε ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Ηρακλείου, κ. Μενέλαος Σκουλούδης, σε ένα από τα πολλά συλλυπητήρια μηνύματα προς το πρόσωπό του, «έφυγε ένας άξιος άνθρωπος, το αποτύπωμα του οποίου θα μείνει ανεξίτηλο στον χρόνο. Έδωσε την ψυχή του για το “επιχειρείν” της Κρήτης, αλλά και για την ενότητα του επιχειρηματικού κόσμου».
Μπριζίτ Μπαρντό (Brigitte Bardot) 28 Δεκεμβρίου
Η ακαταμάχητη Μπριζίτ Μπαρντό, το λαμπερό αστέρι που καθόρισε μια ολόκληρη εποχή, έφυγε από τη ζωή στις 28 Δεκεμβρίου 2025 σε ηλικία 91 ετών, αφήνοντας πίσω της μια καριέρα γεμάτη φωτιά, ομορφιά και απελευθέρωση. Από την καθοριστική της ερμηνεία στην ταινία «Και ο Θεός Έπλασε τη Γυναίκα» το 1956, μέχρι τις αξέχαστες συνεργασίες της με μεγάλους σκηνοθέτες όπως ο Jean-Luc Godard και ο Louis Malle (Le Mépris, Viva Maria!), η Μπαρντό ήταν η ενσάρκωση της μεταπολεμικής κινηματογραφικής επανάστασης και της γαλλικής σαγήνης.
Πέρα από την οθόνη, κατέκτησε τον κόσμο της μουσικής με δίσκους και ντουέτα με τον Serge Gainsbourg, και αργότερα απέδειξε ότι η καρδιά της ήταν ακόμα μεγαλύτερη όταν εγκατέλειψε το σινεμά για να αφιερωθεί στην προστασία των ζώων, ιδρύοντας το Brigitte Bardot Foundation και παλεύοντας για τα δικαιώματα όλων των πλασμάτων.
Η ζωή της, σαν ένα μεγάλο κινηματογραφικό έπος, ήταν γεμάτη φως και σκοτεινές σκιές μια αληθινή «ΒΒ», ελεύθερη, τολμηρή και πάντα ανεξίτηλη στην καρδιά της παγκόσμιας κουλτούρας.
Πηγή: neakriti.gr
