ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Τελικά είμαστε μια “άλλη χώρα;” (ΣΧΟΛΙΟ: ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΟΥΝΤΑΚΗΣ)

«Ένα ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου στους στρατιώτες μας που «φυλάσσουν Θερμοπύλες». Απ’ ότι διαφαίνεται θα είναι μία «πράξη» διαρκείας από τον Έβρο μέχρι το Καστελόριζο… Είμαστε μαθημένοι να υπερασπιζόμαστε την Ελλάδα, κι αυτή τη φορά δεν θα είμαστε 300, θα είμαστε μια γροθιά. Σταθερά προσηλωμένοι στα ιδανικά μας και στον πολιτισμό μας. Δίκαιοι… Σαν έτοιμοι από καιρό… Θα υπερασπιζόμαστε τον τόπο μας χωρίς να γινόμαστε απάνθρωποι».   

Αν ήμασταν στο ραδιόφωνο ή στην τηλεόραση θα σας ρωτούσα σε ποια κατηγορία κατατάσσεται όποιον ή όποια έγραψε τα παραπάνω. Ωστόσο, καθώς στην εφημερίδα δεν υπάρχει -δυστυχώς- η δυνατότητα του διαλόγου, θα μπω αμέσως στο θέμα. Ή για την ακρίβεια θα σας πω με ποιο χαρακτηρισμό στόλισαν κάποιοι Έλληνες (ναι, Έλληνες!) την Άλκηστη Πρωτοψάλτη που έγραψε τα παραπάνω στον προσωπικό της λογαριασμό στα social media, συνοδεύοντας το μικρό αυτό κείμενο με μια φωτογραφία από την έπαρση της ελληνικής σημαίας στην Ακρόπολη.

«Είναι φασίστρια!», ανέκραξε ο ένας στο Facebook. «Είναι απάνθρωπη!», έσκουξε ο άλλος. «Είναι εθνικίστρια!», βροντοφώναξε ο παραπέρα.

Απίστευτα πράγματα… Τι τόλμησε να γράψει η έρμη η Πρωτοψάλτη; Το αυτονόητο! Αυτό που θα έγραφε κάθε νοήμων άνθρωπος σε οποιαδήποτε χώρα του πλανήτη όταν η πατρίδα του κινδυνεύει. Εδώ όμως, για ορισμένους (ευτυχώς λίγους) συμπατριώτες μας (;) είμαστε μια άλλη χώρα. Μια χώρα που δεν πρέπει να έχει σύνορα. Μια χώρα 10 εκατ. ψυχών που πρέπει να δεχτεί να φιλοξενήσει και ένα και δύο και τρία και όσα εκατομμύρια μετανάστες ή πρόσφυγες μας «σπρώξει» ο Ερντογάν για να πάρει όσο γίνεται περισσότερους παράδες από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

*Διαβάστε ολόκληρο το σχόλιο στη “Στήλη Άλατος” (εφημερίδα Νέοι Ορίζοντες, Τετάρτη 11-3-2020)

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ