Σε οριακό σημείο βρίσκονται οι αλιεις της Κρήτης, με το αυξημένο κόστος καυσίμων να διαμορφώνει μια ασφυκτική οικονομική πραγματικότητα που απειλεί πλέον ευθέως τη βιωσιμότητα του επαγγέλματος. Η εκτόξευση της τιμής του πετρελαίου έχει ανατρέψει κάθε ισορροπία, οδηγώντας πολλούς επαγγελματίες σε αδιέξοδο, καθώς τα έσοδα δεν επαρκούν ούτε για την κάλυψη των βασικών εξόδων.
Ενδεικτική της κατάστασης είναι η εικόνα στο λιμάνι του Αγίου Νικολάου όπου τρεις ανεμότρατες έχουν διακόψει πρόωρα τη δραστηριότητά τους, περίπου δύο μήνες πριν την ολοκλήρωση της επιτρεπόμενης αλιευτικής περιόδου. Ο λόγος είναι ότι το κόστος εξόδου στη θάλασσα έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα πιθανά έσοδα, καθιστώντας κάθε δρομολόγιο ζημιογόνο.
Όπως επισημαίνουν οι ίδιοι οι αλιείς, το ημερήσιο κόστος καυσίμων έχει εκτιναχθεί, φτάνοντας πλέον σε επίπεδα που αγγίζουν τα 1.100 με 1.200 ευρώ, όταν πριν από λίγες εβδομάδες κυμαινόταν περίπου στα 700 ευρώ. Την ίδια στιγμή, τα αλιεύματα έχουν μειωθεί σημαντικά, με την ημερήσια παραγωγή να μην ξεπερνά τα 700 με 800 ευρώ, ποσό που δεν καλύπτει ούτε τα βασικά λειτουργικά έξοδα, πόσο μάλλον τα μεροκάματα των πληρωμάτων.
Την έντονη ανησυχία που επικρατεί στον κλάδο περιέγραψε μιλώντας στο Ράδιο Κρήτη και στην εκπομπή του Μανόλη Αργυράκη ο πρώην πρόεδρος των επαγγελματιών αλιέων Ηρακλείου, Μανόλης Μαντζαράκης, τονίζοντας ότι το επάγγελμα συρρικνώνεται με ανησυχητικούς ρυθμούς. Όπως ανέφερε, δεν είναι λίγοι εκείνοι που σκέφτονται πλέον να εγκαταλείψουν τη θάλασσα και να στραφούν σε άλλους κλάδους, όπως ο τουρισμός ή οι μεταφορές, αναζητώντας μια πιο σταθερή πηγή εισοδήματος.
Η εικόνα στο ενετικό λιμάνι του Ηρακλείου είναι χαρακτηριστική καθώς αλιευτικά σκάφη παραμένουν δεμένα, όχι λόγω καιρού ή εποχικότητας, αλλά επειδή οι ιδιοκτήτες τους επιλέγουν να εργάζονται αλλού για να μπορέσουν να επιβιώσουν. «Πηγαίνουν στο μεροκάματο», όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε, αποτυπώνοντας τη σκληρή πραγματικότητα.
Παράλληλα, ο κλάδος δέχεται πιέσεις και από άλλους παράγοντες, όπως η καταστροφή των αλιευμάτων από εισβολικά είδη, με τον λαγοκέφαλο να προκαλεί σοβαρές ζημιές, αλλά και η απουσία ουσιαστικής στήριξης για νέους αλιείς. Σε αντίθεση με τον αγροτικό τομέα, δεν υπάρχουν αντίστοιχα προγράμματα ενίσχυσης, γεγονός που αποθαρρύνει την είσοδο νέων στο επάγγελμα.
Η συρρίκνωση είναι ήδη εμφανής καθώς σε σύγκριση με την εικόνα που υπήρχε πριν από 10 έως 15 χρόνια, ο αριθμός των ενεργών αλιέων στο Ηράκλειο έχει μειωθεί δραματικά, φτάνοντας, σύμφωνα με εκτιμήσεις, ακόμη και στο ένα τέταρτο.
Αντίστοιχη είναι η κατάσταση και σε άλλες περιοχές της Κρήτης. Στην Ιεράπετρα οι αλιείς κάνουν λόγο για εκτόξευση της τιμής του πετρελαίου που αγγίζει πλέον τα 2,20 ευρώ το λίτρο, ενώ στη Σητεία περιγράφουν μια εξίσου τραγική εικόνα, με τα έξοδα να αυξάνονται διαρκώς και τα έσοδα να μειώνονται.
Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι σκληρό αλλά ξεκάθαρο: το επάγγελμα του αλιέα στην Κρήτη δεν φθίνει απλώς – βρίσκεται σε τροχιά εγκατάλειψης, με το κόστος του πετρελαίου να λειτουργεί ως ο βασικός καταλύτης σε μια ήδη επιβαρυμένη πραγματικότητα.
