ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Hilton: Η ιστορική διαδρομή – Ο Σινάτρα, ο Ωνάσης, ο Μόραλης και ο Καραμανλής

Το 2024 θα είναι έτοιμο το νέο Ηilton που έπειτα από σχεδόν 60 χρόνια (άνοιξε το 1963) αλλάζει συθέμελα, αλλάζοντας ιδιοκτησία αλλά το όνομα του, καθώς πλέον θα λέγεται… Conrad (από το μικρό όνομα του ιδρυτή της αλυσίδας ξενοδοχείων Hilton).

Το νέο ξενοδοχείο θα έχει περίπου 280 δωμάτια και σουίτες, καθώς και περίπου 50 ιδιωτικές κατοικίες Conrad Residences και Waldorf Astoria Residences. Εξάλλου μέσα από συνεργασίες με διεθνούς φήμης εστιατόρια θα υπάρξουν νέα concept στην εστίαση, ενώ δημιουργούνται αρκετοί εμπορικοί χώροι για καταστήματα εντός και στην περίμετρο του νέου Hilton.

Η αλλαγή σελίδας έρχεται μετά την αποχώρηση των Τούρκων της Dogus από την ιδιοκτησία και την απόκτηση του ποσοστού της από την ΤΕΜΕΣ του ομίλου Κωνσταντακόπουλου και τον αραβικό όμιλο Olayanτη, σε συμφωνία με τον διεθνή Ομιλο Hilton. H TEMEΣ προχώρησε σε συμφωνία για την αύξηση του ποσοστού συμμετοχής της στο 51%, αποκτώντας τον έλεγχο της εταιρείας Ιονική Ξενοδοχεια και Επιχειρήσεις Α.Ε. ενώ το 49% απέκτησε εταιρία συνδεδεμένη με τον Όμιλο Olayan, μέτοχο της ΤΕΜΕΣ.

«Στόχος μας είναι η δημιουργία ενός καινοτόμου προορισμού πόλης που θα συνδέσει δυναμικά την Αθήνα και τους κατοίκους της με τον υπόλοιπο κόσμο», δήλωσε ο Αχιλλέας. Β. Κωνσταντακόπουλος, επικεφαλής της Ιονικής Ξενοδοχειακής Α.Ε.

«Μετά από έξι δεκαετίες παρουσίας του Ηilton στην Ελλάδα και συνεργασίας με τον όμιλο που ίδρυσε ο Conrad Hilton, είμαστε ενθουσιασμένοι που μπορούμε πλέον να το αποκαλούμε με το μικρό του όνομα: Conrad», προσθέτει.

«Η Αθήνα είναι μια πόλη που ανταποκρίνεται απόλυτα στις ανάγκες του σύγχρονου ταξιδιώτη που αναζητεί την πολυτέλεια. Με μακρά ιστορία, συνδεδεμένη με τον πολιτισμό και την ψυχαγωγία, αποτελεί την κατάλληλη τοποθεσία για τη φιλοξενία του brand Conrad Hotels & Resorts στην Ελλάδα», δήλωσε ο Dino Michael, αντιπρόεδρος και επικεφαλής Global Category του Hilton Luxury Brands στο πλαίσιο της συμφωνίας με τον κ. Κωνσταντακόπουλο.

Αρχείο Κ. Μεγαλοκονόμου – Φωτογραφικά Αρχεία Μουσείου Μπενάκη

Η ανέγερση του πρώτου διεθνούς ξενοδοχείου στην πρωτεύουσα
Το Hilton οικοδομήθηκε την περίοδο μεταξύ 1958-1963, μετά από μελέτη των αρχιτεκτόνων Εμμανουήλ Βουρέκα, Προκόπη Βασιλειάδη, Σπύρου Στάικου και Αντώνη Γεωργιάδη. Οι πρώτες διαπραγματεύσεις για τη δημιουργία του άρχισαν το 1957, ενώ στις 22 Απριλίου, ο όμιλος Αποστόλου Πεζά υπέγραψε τη σχετική συμφωνία. Η εκσκαφή των θεμελίων άρχισε στις 26 Φεβρουαρίου 1959 και ολοκληρώθηκε τον Μάιο του ίδιου έτους, σε ένα οικόπεδο εκτάσεως 17.011,50 τετραγωνικά μέτρων.
Τα κεφάλαια που απαιτούσε ένα τέτοιο πρωτόγνωρο σε μέγεθος οικοδομικό εγχείρημα αποδείχθηκαν υπερβολικά υψηλά για τους ώμους του αρχικού αναδόχου (όμιλος Πεζά), με αποτέλεσμα την αποπεράτωση του ξενοδοχείου να αναλάβει η Ιονική Τράπεζα. Έτσι γεννήθηκε το 1960 η «Ιονική Ξενοδοχειακαί Επιχειρήσεις».
Η κατασκευή του ξενοδοχείου γίνεται σε μια Αθήνα αγνώριστη, με τους στρατώνες του Πυροβολικού στη θέση της σημερινής Πινακοθήκης, με τις μάντρες, τα άχτιστα οικόπεδα και με την έντονη αίσθηση του χώματος και της σκόνης. Από τον «Ευαγγελισμό»  μπορούσε ακόμα να δει κάποιος την κοίτη του Ιλισού, ενώ μεγάλες λεωφόροι όπως η Μιχαλακοπούλου και η Βασιλέως Αλεξάνδρου απλώς δεν υπήρχαν.
Η ανέγερση του, σήμανε την είσοδο της χώρας στην παγκόσμια τουριστική αγορά πολυτελείας, αποτελώντας και το ίδιο ένα σύμβολο της οικονομικής, πολιτιστικής και κοινωνικής εξέλιξης της εποχής.
Αρχείο Κ. Μεγαλοκονόμου – Φωτογραφικά Αρχεία Μουσείου Μπενάκη

Τα εγκαίνια του πραγματοποιήθηκαν τον Απρίλιο του 1963, με τριήμερες εκδηλώσεις που συγκέντρωσαν εκλεκτούς καλεσμένους ανά τον κόσμο, και αποτέλεσαν κάτι πρωτόγνωρο για την κοινωνική ζωή της πόλης. Στην τελετή παρέστη και ο ίδιος ο ιδιοκτήτης της σειράς, Κόνραντ Χίλτον, ο οποίος είχε δηλώσει μεταξύ άλλων ότι «το ξενοδοχείο Hilton Αθηνών είναι το ωραιότερο Hilton του κόσμου».

Στα πρώτα χρόνια λειτουργίας του, φιλοξένησε αρκετές δημοφιλείς προσωπικότητες, όπως αρχηγούς κρατών, καλλιτέχνες και επιστήμονες διεθνούς κύρους. Από τον Αριστοτέλη Ωνάση, τον Φρανκ Σινάτρα, τον Ίνγκμαρ Μπέργκμαν έως τον Άντονι Κουίν, αποτελούσε πάντα ένα σημείο αναφοράς του διεθνούς τζετ σετ, άλλα και των ίδιων των Αθηναίων.

Ο Κ.Καραμανλής πίνει σαμπάνια στα εγκαίνια του Χίλτον Αθηνών με τον ιδιοκτήτη της ομώνυμης αλυσίδας Conrad Hilton

Την περίοδο 2001-2003, ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων, προστέθηκε μια νέα εξαώροφη πτέρυγα στο ξενοδοχείο προς την οδό Βεντήρη, έργο των αρχιτεκτονικών γραφείων Αλ. Τομπάζη και Χ. Μπουγαδέλη. Το 2004 αποτέλεσε την έδρα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, ενώ το 2011 χρησιμοποιήθηκε ως έδρα της Οργανωτικής Επιτροπής των Παγκοσμίων Αγώνων Special Olympics, που πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα.

Το εικαστικό του Μόραλη
Το κτίριο του Hilton εντάσσεται στην κατηγορία των μεγάλων κοσμοπολίτικων ξενοδοχείων, με την εξωτερική του πρόσοψη να παρουσιάζει ορισμένες ιδιαιτερότητες, χάρη στον συνδυασμό μοντέρνου και κλασσικού, ενώ η χρήση Πεντελικού μαρμάρου σε συνδυασμό με τις ανάγλυφες συνθέσεις του Γιάννη Μόραλη, προσδίδουν μια Ελληνική πινελιά.
Ο αρχικός σκοπός του κτιρίου ήταν να αποτελέσει μια υπερσύγχρονη ξενοδοχειακή μονάδα που θα ξεπερνούσε κάθε προηγούμενο σε μέγεθος και τεχνολογία. Η ανέγερση του όμως, αποτέλεσε αιτία πολλών συζητήσεων για την αισθητική ακεραιότητα της παρέμβασης, καθώς αναφερόταν ως «ουρανοξύστης» που έρχονταν σε αντιπαράθεση με την μέχρι τότε κυρίαρχη Ακρόπολη.
Συγκεκριμένα, από πολλούς θεωρούνταν ως ένας… βανδαλισμός, καθώς εκείνη την εποχή η  ανέγερση ενός ξενοδοχείου αυτού του μεγέθους στην επαρχιακή πρωτεύουσα της δεκαετίας του ’50 φάνταζε «βλάσφημο» για το αθηναϊκό τοπίο.
Οι κύριες όψεις του αποτελούνται από τα κάθετα πτερύγια, και τα στηθαία των μπαλκονιών στην οριζόντια διεύθυνση, ενώ στις δυο στενές όψεις διαμορφώθηκε σόκορο, δηλαδή τυφλές όψεις, οι οποίες φέρουν τις ανάγλυφες παραστάσεις του Γ. Μόραλη. Οι παραστάσεις απεικονίζουν τα κύρια στοιχεία της Ελληνικής φιλοξενίας όπως την θεά Αθηνά, ένα καράβι, ένα βωμό με τις προσφορές ιερειών, αυλητρίδες που προσφέρουν διασκέδαση, έναν ίππο, καθώς και άλλα σχετικά θέματα.
Αρχικά, ο Μόραλης σκέφτηκε μια κεραμική σύνθεση, την οποία όμως απέρριψε, δεδομένου ότι η πολυχρωμία σε μια τέτοια κλίμακα θα είχε «ένα τερατώδες αποτέλεσμα» και θα παρέπεμπε σε αραβούργημα. Όπως σχολίασε ο ίδιος, «θα ήταν σαν Μεσοποταμία». Έτσι, κατέφυγε στη λύση του λιτού γραμμικού σχεδίου. Για τη μεταφορά της μακέτας στο μάρμαρο οι πλάκες στρώθηκαν σε μια ξύλινη σχάρα πίσω από την οικοδομή, στην οδό Μιχαλακοπούλου, σχηματίζοντας μια μετέωρη πλατεία, και επιτόπου έγινε η μεταφορά του σχεδίου ενός προς ένα και η λάξευση.

ΠΗΓΗ: imerisia.gr





ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ