Επιτέλους πήρε σάρκα και οστά ένα έργο ζωτικής σημασίας έπειτα από πολλά χρόνια αναμονής του, στην περιφέρεια, την αρχόντισσα της δυτικής Κρήτης όπως την αποκαλώ εγώ την Κίσαμο και συγκεκριμένα η πολυπόθητη διαπλάτυνση του δρόμου από την Κίσαμο προς την παγκόσμια γνωστή Αρχαία Πολυρρήνια. Ένας δρόμος όχι μόνο μιας απλής ασφαλτόστρωσης, αλλά δρόμος σύγχρονης κατασκευής με όλες τις απαραίτητες ανακατασκευές τους εκτός την διαπλάτυνση μικρών γεφυριών με διαγράμμιση, με προειδοποιητικές ταμπέλες για τους οδηγούς κ.τ.λ. Θεώρησα χρέος μου ως πολίτης που δραστηριοποιούμαι στην εν λόγω περιφέρεια να ευχαριστήσω την κυβέρνηση για την κατασκευή του εν λόγω δρόμου κάτι που διευκολύνει αφάνταστα τις μετακινήσεις μου.
Όμως δεν γνωρίζω τους λόγους που κομμάτι του δρόμου δεν έχει κατασκευαστεί από την αρχή όπως το υπόλοιπο, αλλά αυτό δεν εμπνέει καμιά απολύτως ανησυχία για τις αρμόδιες αρχές. Το μικρό εκείνο κομμάτι το συντήρησαν και διόρθωσαν τις πρώτες του ατέλειες και δεν διαφέρει σχεδόν καθόλου από το άλλο. Είμαι όμως σίγουρος ότι σύντομα θα ολοκληρωθεί.
Τώρα μια σοφή ρήμα του λαού μας λέει: «Η αρχή είναι το μισό του παντός για όλες τις δραστηριότητες του ανθρώπου». Η αρχή έγινε αλλά πολλά έργα είναι που περιμένουν στην σειρά να κατασκευαστούν στην εν λόγω επαρχία όπως είναι το συμμάζεμα όλου του οδικού δικτύου ειδικότερα του ορεινού. Άλλο έργο ζωτικής σημασίας που πρέπει να αρχίσουν οι μπουλντόζες να το κατασκευάζουν είναι η παρακαμπτήρια οδός της πολιτείας. Οι τουρίστες και όχι μόνο που θέλουν να επισκεφτούν την δυτική Κρήτη, να θαυμάσουν από κοντά τους αρχαιολογικούς χώρους Πολυρρήνια, Φαλάσαρνα αλλά και τις απερίγραπτες σε ομορφιά παραλίες της που βρίσκονται σε όλο το μήκος στις βόρειες ακτές, οι άνθρωποι σήμερα αγανακτούν έως ότου καταλήξουν στο χώρο τους.
Το Λαφονήσι δε που ως γνωστόν είναι μια από τις ωραιότερες παραλίες παγκοσμίως, για να φθάσει κάποιος εκεί και να την απολαύσει, ο κίνδυνος να του συμβεί κάποιο ατύχημα είναι υπαρκτός γιατί το οδικό δίκτυο είναι σχεδόν εγκαταλελειμμένο.
Τέλος, εκείνο που κατά την γνώμη μου είναι τελείως απαραίτητο να γίνει είναι η ύδρευση της περιφέρειας. Οι άνθρωποι αυτοί, οι αφανείς ήρωες, δεν έχουν καθαρό νερό να πιούν και εφοδιάζονται με εμφιαλωμένο… και καλά ένας που μπορεί με κάποιον τρόπο να εφοδιαστεί πόσιμο νερό, η γριούλα που μένει μόνη στο χωριό της πως θα ξεδιψάσει αυτή η γυναίκα; Επίσης, απ’ ότι είδα ιδίοις όμμασι, η Πολυρρήνια δεν έχει πόσιμο νερό. Μήτε τα Λιβάδια έχουν και δεν γνωρίζω αν έχουν και άλλα χωριά, που οι κάτοικοί τους αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα.
Η γεώτρηση της Πολυρρήνιας που ξεδίψαγε τους κατοίκους της επί σειρά ετών κι όχι μόνο, τώρα το νερό της δεν γνωρίζω για ποιον λόγο βγαίνει ζεστό και ακατάλληλο να το πιούν οι άνθρωποι.
Ευελπιστώ ότι οι επερχόμενες κυβερνήσεις θα σκύψουν με περισσότερη σοβαρότητα πάνω από τα προβλήματα που χρόνια και χρόνια ταλανίζουν τους εναπομείναντες στα χωριά όχι μόνο της επαρχίας Κισάμου αλλά και γενικότερα της Ελληνικής υπαίθρου και κλείνω το σημερινό άρθρο μου επισημαίνοντας ότι οι παλιές κυβερνήσεις επί σειρά ετών έσπερναν ανέμους κι εμείς τώρα θερίζουμε θύελλες. Βρέστε τρόπους και γυρίστε τους νέους στα χωριά μας. Πιστεύω ότι δίνοντας τους ζωτικής σημασίας κίνητρα, οι αυλές, οι πλατείες τους και τα σοκάκια τους θα γεμίσουν με χαρούμενα ροδοκόκκινα μικρά παιδιά.
Δημήτρης Κ. Τυραϊδής
Συγγραφέας – ποιητής, μέλος της Παγκοσμίου Ενώσεως Ελλήνων Λογοτεχνών, μέλος των Πνευματικών Δημιουργών νομού Χανίων και άλλων πολλών πολιτιστικών συλλόγων
