Μεγάλη ανησυχία και έντονος προβληματισμός επικρατεί το τελευταίο διάστημα στον αλιευτικό κόσμο, αλλά και ανάμεσα στους λουόμενους, λόγω της διαρκούς και ραγδαίας εξάπλωσης του λαγοκέφαλου στις ελληνικές θάλασσες. Το τοξικό αυτό ψάρι, που σύμφωνα με τους ειδικούς «ήρθε για να μείνει» στη Μεσόγειο, έχει κατακλύσει πλέον πολλά σημεία των ακτών, αναγκάζοντας την Πολιτεία να προχωρήσει ακόμα και σε σχέδια επίσημης «επικήρυξής» του με οικονομικά κίνητρα προς τους ψαράδες.
Η παρουσία του εισβολέα στις ελληνικές θάλασσες δεν αποτελεί πλέον σπάνιο φαινόμενο. Οι καταναλωτές και οι ερασιτέχνες αλιείς έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με το συγκεκριμένο είδος, το οποίο, αν και δεν κυνηγάει τους ανθρώπους, προκαλεί τεράστιες καταστροφές στα δίχτυα και τα αλιεύματα. Πώς όμως μπορεί κανείς να αναγνωρίσει τον λαγοκέφαλο και σε ποια σημεία κρύβεται ο μεγαλύτερος κίνδυνος;
Σε ποια βάθη «παραμονεύει» ο λαγοκέφαλος – Η ζώνη υψηλού κινδύνου
Σύμφωνα με έμπειρους ερασιτέχνες ψαράδες και αναλυτές της θαλάσσιας ζωής, οι λαγοκέφαλοι έχουν κατακλύσει τα ρηχά νερά, κάνοντας την εμφάνισή τους σε απόσταση αναπνοής από τις παραλίες.
- Από την ακτή έως τα 50 μέτρα βάθος: Εδώ εντοπίζεται η μεγαλύτερη συγκέντρωση του πληθυσμού τους. Οι λαγοκέφαλοι κινούνται με τεράστια άνεση πολύ κοντά στη στεριά, δημιουργώντας προβλήματα σε ερασιτέχνες ψαράδες.
- Μόλις στα 20 μέτρα από την ακτή: Αν κάποιος δοκιμάσει να ψαρέψει με την τεχνική της «καθετής», η πυκνότητα του είδους είναι τόσο μεγάλη που είναι πολύ πιθανό και τα δέκα ψάρια που θα βγάλει να είναι αποκλειστικά λαγοκέφαλοι!
- Κάτω από τα 70 μέτρα βάθος: Σύμφωνα με τα πρακτικά δεδομένα (για παράδειγμα στην περιοχή του Σαρωνικού), πρέπει να κατεβεί κανείς σε μεγάλα βάθη, κάτω από τα 70 μέτρα, προκειμένου να είναι σίγουρος ότι δεν θα συναντήσει λαγοκέφαλους.
Για τον καταναλωτή και τον ερασιτέχνη ψαρά, υπάρχουν συγκεκριμένα μοτίβα συμπεριφοράς που προδίδουν ότι η περιοχή έχει καταληφθεί από το τοξικό ψάρι.
Αρχικά, ο λαγοκέφαλος τσιμπάει εξαιρετικά εύκολα και επιθετικά στα δολώματα, γεγονός που αποθαρρύνει τους ερασιτέχνες ψαράδες και προκαλεί αλυσίδα αρνητικών συνεπειών ακόμη και στα καταστήματα αλιευτικών ειδών. Επιπλέον, το συγκεκριμένο είδος κυνηγάει με μανία τα μαλάκια –με ιδιαίτερη προτίμηση στα χταπόδια–, ενώ τα ντόπια ψάρια δεν έχουν αναπτύξει ακόμα μηχανισμούς για να τον κυνηγήσουν, επιτρέποντάς του να αναπαράγεται ανεξέλεγκτα.
