Δύο άγνωστοι ψάρευαν δίπλα-δίπλα. Βγάζει ο πρώτος ένα ψάρι, το ρίχνει στον κουβά του, βγάζει δεύτερο, το ρίχνει στον κουβά. Ο άλλος βγάζει ένα ψάρι το ξαγκιστρώνει, το ρίχνει πίσω στη θάλασσα, βγάζει δεύτερο, το ρίχνει κι αυτό στη θάλασσα. Παραξενεύεται ο διπλανός του.
– Ρε φίλε, γιατί τα πετάς;
– Μα, δεν μου αρέσουν τα ψάρια. Η διαδικασία είναι που μου αρέσει.
– Αφού τα πετάς, δεν τα δίνεις σε μένα που έχω γυναίκα και οκτώ παιδιά.
– Σώπα ρε φίλε οκτώ παιδιά, ε… Θα πρέπει να σου αρέσουν πολύ τα παιδιά…
– Μπα, δεν μου αρέσουν τα παιδιά. Κι εμένα η διαδικασία είναι που μου αρέσει.
