Είχε συνέλθει από το κώμα, ένιωθε ότι όλες τις μέρες η γυναίκα του ήταν στο πλευρό του. Ανοίγει τα μάτια, την κοιτάζει και αρχίζει να της μιλάει αργά, ψιθυριστά:
«Ξέρεις κάτι; Ήσουν πάντα στο πλευρό μου σε όλες τις δύσκολες στιγμές. Όταν απολύθηκα από τη δουλειά μου, ήσουν εκεί να με παρηγορήσεις. Όταν η επιχείρησή μου απέτυχε, ήσουν εκεί να με υποστηρίξεις. Όταν με πυροβόλησαν στο δάσος, ήσουν εκεί. Όταν χάσαμε το σπίτι, ήσουν πάλι μαζί μου.
Τώρα που η υγεία μου κλονίστηκε, είσαι συνεχώς στο πλευρό μου. Λοιπόν, ξέρεις κάτι;».
«Τι αγάπη μου;», τον ρωτάει εμφανώς συγκινημένη η γυναίκα του.
«Τελικά είσαι και πολύ γρουσούζα!!!».
