Η συγκλονιστική ιστορία της βύθισης του ατμόπλοιου “Τάναϊς” στις 9 Ιουνίου του 1944, που σήμανε τον αφανισμό της εβραϊκής κοινότητας της Κρήτης.
«“Φοβάμαι, κρυώνω, πεινάω”. Ήταν οι τρεις λέξεις που αποτύπωσαν τα συναισθήματα της Μιράντας Αλκαλάι, της γυναίκας που διασώθηκε στην Κάπουρνα του Πηλίου. Ήταν όμως και οι τρεις λέξεις που σήμαναν την αρχή μιας γενοκτονίας που κατέληξε στο Ολοκαύτωμα. Γιατί αυτό που συνέβη δεν ήταν ένας ακόμη διωγμός των Εβραίων, ήταν η ολοκληρωτική εξόντωση, η εξολόθρευση, η Shoah…», είπε ο κ. Ελιέζερ.
6 εκατομμύρια Εβραίοι θανατώθηκαν με την πλέον εξελιγμένη βιομηχανική μέθοδο μαζικής εξόντωσης μόνο και μόνο επειδή γεννήθηκαν Εβραίοι, σε μια εποχή, σε μία χώρα, σε μία ήπειρο, όπου υποτίθεται ότι οι Τέχνες, τα Γράμματα και οι Επιστήμες μεσουρανούσαν στην κοινωνία των Εθνών, μετά από ένα σκληρό Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Τα αίτια του ναυαγίου
Οι επιβαίνοντες στο ατμόπλοιο θα μεταφέρονταν στα στρατόπεδα της Γερμανίας για καταναγκαστική εργασία. Της βύθισής του προηγήθηκε μια βίαιη επιχείρηση στην Κρήτη. Η διαταγή των Γερμανών, που έπρεπε να εκτελεστεί μέσα σε 45 λεπτά, ήταν σαφής. Περίπου 300 Εβραίοι από τα Χανιά, 26 από το Ηράκλειο και πέντε οικογένειες από το Ρέθυμνο χάθηκαν, χωρίς ποτέ να ξεκαθαριστούν οι ακριβείς συνθήκες βύθισης του πλοίου. Ανάμεσά τους βρίσκονταν ακόμη Ιταλοί στρατιώτες και κάτοικοι των Κάμπων Κεραμειών. Τη μοιραία νύχτα της 8η Ιουνίου, οι Γερμανοί τούς συνέλαβαν και τους επιβίβασαν βίαια στο πλοίο “Τάναϊς”, το οποίο τορπιλίστηκε από Άγγλους.
Το ναυάγιο του ατμόπλοιου “Τάναϊς”, έμεινε στην ιστορία ως μια από τις πιο σκοτεινές σελίδες της ναζιστικής θηριωδίας.
