Το βράδυ της Τετάρτης 20 Μαΐου βρεθήκαμε καλεσμένοι στον αύλειο χώρο του ιστορικού πλέον σχολείου της πόλης μας σε μια ενημερωτική εκδήλωση ενημέρωση με θέμα: “Τροχαία Ατυχήματα στην Κίσαμο”.
Πλήθος κόσμου, αρχές και φορείς, εκπαιδευτικοί εν ενεργεία και αφυπηρετήσαντες γονείς και μαθητές παρακολούθησαν τα τόσο ενδιαφέροντα και σημαντικά που ακούστηκαν και αφορούσαν την καθημερινή ασφάλεια του πολίτη και την ποιότητα ζωής του.
Η Διευθύντρια του σχολείου κ. Τόνια Μαζοκοπάκη, πάντα δραστήρια, ανήσυχη και αποτελεσματική εκπαιδευτικός, έκανε μια ανάλυση του θέματος, παρουσιάζοντας στατιστικά στοιχεία.
Ο κ. Ιωάννης Λιονάκης, πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου για την πρόληψη ατυχημάτων, τόνισε ότι η πρόληψη ξεκινά από την στιγμή που γεννιέται το παιδί και πώς το βάζουν στο αυτοκίνητο όταν βγαίνουν από το μαιευτήριο.
Ο κ. Χρήστος Χατζής, αστυνομικός διοικητής Κισάμου, κατέθεσε τις δικές του εμπειρίες και η κ. Ζωή Χαβρεδάκη, γενική γιατρός του Κέντρου Υγείας Κισάμου, κατέθεσε για τα δυσάρεστα που ακολουθούν την κακή συμπεριφορά μας γενικά κατά την οδήγηση.
Ο κ. Λιονάκης τόνισε ιδιαίτερα ότι καλό είναι να υπάρχει πάντα ο φόβος μέσα στον οδηγό και κυρίως στον νέο και να μην εμπιστεύεται τόσο το σιδερικό…
Εμείς υπενθυμίζομε ότι οι αρχαίοι έλεγαν: “Αιδώς και φόβος τα πάντα συνέχει”.
Ακολούθησε ένα όμορφο σκέτς από μαθητές και ένα μουσικό κλείσιμο
(“Άδεια αγκαλιά”, Δ. Σαββόπουλος). Αρωγός της εκδήλωσης ο Μουσικός κ. Χορευτάκης που έδωσε την δική του ηχητική πινελιά στη βραδιά…
Η φιλοξενία, με προσφορές από ωραία εδέσματα, ήταν φυσικά παρούσα.
Θερμά συγχαρητήρια στη Διεύθυνση, στον Σύλλογο Καθηγητών, στα παιδιά και σε όσους εργάζονται στο σχολείο για να το κρατούν σε ένα υψηλό επίπεδο.
Μην μας διαφεύγει ότι το σχολείο δεν είναι μόνο για τα γράμματα, είναι για να κάνει ανθρώπους, χαρακτήρες ικανούς, να αντεπεξέρχονται στη ζωή…
Ο δάσκαλος δεν είναι επαγγελματίας. Η πολιτεία τον ονομάζει “λειτουργό”. Είναι για να φτιάχνει ψυχές, αναμνήσεις, που σε αυτές πάντα επιστρέφουμε… Το σχολείο είναι… Φώς.
Ευχαριστίες πολλές, καλή δύναμη στο θείο έργο…..
Γιώργος Πευκιανάκης – Ευτυχία Δεσποτάκη
