Η ερημοποίηση του πάλαι ποτέ εμπορικότερου δρόμου του Καστελλιού, της οδού Αναγνώστη Σκαλίδη, αναμφίβολα προκαλεί θλίψη κυρίως σ’ αυτούς που έζησαν τις λαμπρές μέρες της.
Μια θλίψη που εντείνεται κατά τις εορταστικές περιόδους, ενθυμούμενοι την ιστορική οδό να σφύζει από ζωή, με όλα τα καταστήματα ανοικτά (σπάνια έβλεπες κλειστό μέχρι πριν από 20 χρόνια) και πλήθος κόσμου να κάνει τις χριστουγεννιάτικες αγορές του.
Για πολλά χρόνια σ’ αυτόν τον δρόμο λειτουργούσαν όλα σχεδόν τα καταστήματα της πόλης, οι τράπεζες και οι δημόσιες υπηρεσίες. Τα χρόνια πέρασαν, η πόλη αναπτύχθηκε κυρίως προς τα νότια με τη διαπλάτυνση της λεωφόρου Ηρώων Πολυτεχνείου, νέες επιχειρήσεις αναπτύχθηκαν στο Καστέλλι, ωστόσο η οδός Σκαλίδη φυλλορροούσε χρόνο με το χρόνο.
Για να φτάσουμε στο σήμερα βλέποντας σχεδόν ερημοποιημένο το ανατολικό της τμήμα, ενώ και η κίνηση στο δυτικό της κομμάτι ουδεμία σχέση είχε με το παρελθόν.
Εικόνες εγκατάλειψης
Με τούτα και με κείνα, η οδός Σκαλίδη, τουλάχιστον κατά το ήμισυ, παραμένει σήμερα σκοτεινή και έρημη ακόμη και τους καλοκαιρινούς μήνες που στη πόλη διαμένουν αρκετοί επισκέπτες.
Οι υποσχέσεις για την αναβάθμιση ή ανάπλαση ή όπως ονόμασαν κατά καιρούς το βήμα για τη σωτηρία της, έχουν μείνει στα χαρτιά, με τον ιστορικό δρόμο παραδομένο πλέον στο έλεος της αδιαφορίας των δημοτικών αρχών διαχρονικά.
Κατά την χειμερινή περίοδο κλείνουν ή υπολειτουργούν οι επιχειρήσεις που λειτουργούν κατά την καλοκαιρινή περίοδο, με αποτέλεσμα να αντικρίζουμε εικόνες ενός κέντρου – φαντάσματος από το φθινόπωρο μέχρι την άνοιξη.
Ευρισκόμενος στην οδό Σκαλίδη το βραδάκι οποιασδήποτε μέρας διαπιστώνεις από πρώτο χέρι τα σημάδια της ερημοποίησης ενός πάλαι ποτέ ιστορικού δρόμου που έχει αφεθεί στην τύχη του.
Φυσικά, όχι ότι η εικόνα στα υπόλοιπα κεντρικά σημεία της πόλης είναι εντυπωσιακά καλύτερη, απλά αναφέρομαι ιδιαίτερα στην οδό Σκαλίδη καθώς αποτελούσε την καρδιά της πόλης για πάμπολλες δεκαετίες και σήμερα είναι μια σκιά του ένδοξου παρελθόντος, περιμένοντας κάποιος… κάποτε να ασχοληθεί με αυτήν, αφού βέβαια καταλάβει προηγουμένως ότι μια πόλη είναι αδύνατον να ζήσει χωρίς την καρδιά της.
*Από την εφημερίδα ΝΕΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ.
