Τα τελευταία χρόνια έχει εμφανιστεί σε όλη την Κρήτη η καταστροφική για τον ελαιόκαρπο λέπρα της ελιάς, το κοινώς λεγόμενο γλοιοσπόριο, σε περιόδους με υψηλή υγρασία και δακοπροσβολή, που έχει οδηγήσει τους ελαιοπαραγωγούς σε κακής ποιότητα ελαιόλαδο με μεγάλες οξύτητες και σε μείωση του εισοδήματος τους ακόμη και πάνω από το 50%.
Γνωρίζοντας ότι ο 80χρονος συνταξιούχος γεωπόνος της Γεωργικής Υπηρεσίας Ιεράπετρας κ. Λάμπης Δεδελετάκης, ασχολείται μέχρι και σήμερα με την καλλιέργεια της ελιάς και με την αντιμετώπιση του γλοιοσπόριου, ζητήσαμε να μας περιγράψει αυτή την ασθένεια την οποία οι περισσότεροι ελαιοπαραγωγοί δεν γνωρίζουν και ούτε θέλουν να μάθουν πως μπορούν να την αντιμετωπίσουν.
«Στην Ιταλία είναι γνωστή ως η λέπρα της ελιάς ενώ στην Ελλάδα είναι γνωστή με την ονομασία γλοιοσπόριο. Είναι μια ασθένεια που προσβάλει τους καρπούς της ελιάς από το στάδιο της καρπόδεσης της ημιωρίμανσης αλλά και της ωρίμανσης, εφόσον οι ελαιώνες βρεθούν σε περιβάλλον υψηλής υγρασίας.
»Τα συμπτώματα είναι κηλίδες κοίλες και στρογγυλές, που επεκτείνονται και καταλαμβάνουν σιγά σιγά όλη την επιφάνεια του καρπού.
»Οι καρποί συρρικνώνονται σαπίζουν παίρνουν ένα σκούρο χρώμα και καταστρέφονται Αν μείνουν αυτοί οι προσβεβλημένοι καρποί πάνω στο δέντρο, κατά την άλεση δίδουν ελάχιστο λάδι πολύ κακής ποιότητας, το οποίο υποβαθμίζει όλη την παραγωγή. Οι προσβεβλημένοι καρποί είτε μείνουν πάνω στο δέντρο είτε πέσουν κάτω στη γη, αποτελούν εστίες μόλυνσης για την τρέχουσα περίοδο αλλά και για την επόμενη σοδιά», εξηγεί ο κ. Λάμπης Δεδελετάκης.
Για την καταπολέμηση αυτής της ασθένειας οι ελαιοπαραγωγοί θα πρέπει να ακολουθούν ένα πρόγραμμα δυο κατευθύνσεων ανάλογα με την ένταση του φαινομένου στις περιοχές όπου έχει ταυτοποιηθεί το γλοιοσπόριο.
«Το πρόγραμμα αυτό περιλαμβάνει την επίσπευση της συγκομιδής της ελιάς και την πραγματοποίηση κλαδεμάτων αραίωσης των κλάδων και του φυλλώματος του δέντρου ώστε να μην αυξάνεται το ποσοστό υγρασίας στο φύλλωμα. Απαιτούνται επίσης ψεκασμοί με τα κατάλληλα μυκητοκτόνα πριν την άνθηση, εφόσον την προηγούμενη χρονιά είχαμε μεγάλες η μεσαίες προσβολές. Για να αποδυναμώσουμε τα σπόρια του μύκητα, που υπάρχουν στα υπολείμματα των καρπών της ελιάς που έμειναν στον ελαιώνα ψεκάζουμε με κάποιο μυκητοκτόνο που περιέχει τη δραστική ουσία pyraclostrobin. Κατά την άνθιση αν είχαμε την προηγούμενη χρονιά μεγάλες η μεσαίες προσβολές κάνουμε δυο ψεκασμούς Τον πρώτο με τη δραστική tubeconazolo και το δεύτερο με τη δραστική azoxystrobin +difeconazolo.
»Μετά την καρπόδεση μέσα στον Ιούλιο, κάνουμε ακόμη έναν ψεκασμό. Αποτελεσματικοί είναι οι ψεκασμοί που κάνουμε επίσης για το κυκλοκόνιο με τη δραστική pyraclostrobin. Κατά το μήνα Αύγουστο κάνουμε ένα με δύο ψεκασμούς με τη δραστική tryflox ystrbin+strobilurine με ένα μεσοδιάστημα 20-30 ημερών», μας εξηγεί ο κ Λάμπης Δεδελετάκης, που ήταν αριστούχος στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο του Μπάρι της Ιταλίας αναφέροντας μόνο τις δραστικές ουσίες και όχι τις εμπορικές ονομασίες των φυτοπροστατευτικών που κυκλοφορούν στο εμπόριο.
Απαντώντας ειδικά για τη χρήση των χαλκούχων σκευασμάτων τονίζει ότι αυτά θέλουν πολύ μεγάλη προσοχή στη χρήση τους.
«Για τα χαλκούχα σκευάσματα πρέπει να γνωρίζουμε τα εξής. Οι ψεκασμοί με χαλκό είναι αποδεκτοί μόνο τους χειμερινούς, τους φθινοπωρινούς και όχι τους θερινούς μήνες. Δεν είναι αποδεκτοί μετά την άνθιση. Σίγουρα δεν πρέπει να ξεπερνούμε τα 400γρ χαλκού στο στρέμμα το χρόνο. Και αυτό λόγω της φυτοτοξικότητας που μπορεί να προκαλέσουν στα ελαιόδεντρα μας», υπογραμμίζει ο κ. Δεδελετάκης.
Πώς έφτασε η κορωνέικη ελιά στην Ελλάδα και στην Κρήτη
Η κορωνέικη ελιά είναι τοπική ποικιλία της Κορώνης. Φυτεύτηκε σε πολλά μέρη της Ελλάδας και της Κρήτης από τους Ενετούς. Παράγει λάδι υψηλής ποιότητας και είναι μια ποικιλία ελιάς πάρα πολύ ζωηρή.
«Για να καρποφορήσει πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία στη βλάστηση καρποφορίας, όπως επίσης και στο υπόγειο και στο υπέργειο τμήμα του δέντρου. Αυτή η ισορροπία επιτυγχάνεται με το κλάδεμα την άρδευση και τη λίπανση του ελαιώνα. Στην Ιταλία η κορωνέικη ελιά καλλιεργείται σε μικρή κλίμακα, σε άγονα κυρίως εδάφη ακόμα και σε συστήματα καλλιέργειας υπερεντατικά.
»Αναφορικά με το πρόβλημα που αντιμετώπιζαν οι Ιταλοί με το βακτήριο xylela foustidioza είναι υπό έλεγχο και προχωρά με ταχείς ρυθμούς η επαναφύτευση των εκτάσεων που είχαν υποστεί μεγάλες ζημιές. Τώρα οι Ιταλοί φυτεύουν νέες ποικιλίες ελιάς ανθεκτικές σε αυτό το βακτήριο», επισημαίνει ο συνταξιούχος γεωπόνος κ. Λάμπης Δεδελετάκης.
ΠΗΓΗ: neakriti.gr
