Σε κλίμα κατάνυξης τελέστηκε σήμερα Σάββατο η χειροτονία εις επίσκοπον του νέου Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου Τίτου Ταμπακάκη, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Μηνά στο Ηράκλειο.
«Σήμερα δέχομαι μία καταδίκη αγάπης, που με δένει με έναν λαό υπερήφανο και βαθειά ριζωμένο στην πίστη, με ανθρώπους που έχουν καρδιά ανοιχτή και φιλόξενη. Σε έναν τόπο τρισευλογημένο» ανέφερε ο Νέος Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου Τίτος.
Οι πιστοί αναφώνησαν το «Άξιος» με το πέρας της χειροτονίας του Νέου Μητροπολίτη.
Το παρών έδωσαν και εκπρόσωποι των τοπικών Αρχών της Κρήτης.. Παρόντες είναι επίσης εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, καθώς και η οικογένεια του νέου Μητροπολίτη.
Κατά τη διάρκεια της χειροτονίας του, ο Νέος Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου Τίτος, φανερά συγκινημένος, είπε: «Μεταξύ των απροσδόκητων αλλαγών της ζωής μου, κανένα γεγονός δεν θα μπορούσε να με γεμίσει με μεγαλύτερη αγωνία και δέος, από την Εκλογή μου στην Ιερά Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου.
Αναλογίζομαι τη βαρύτητα του επιτάγματος αυτού, το μέγεθος των προσδοκιών της Εκκλησίας, την ευθύνη μου ενώπιον του Θεού, την άγνωστη σε εμένα αλλά ιερή βούλησή Του. Το μέγεθος της αποστολής που η εμπιστοσ’υνη των ιερέων εναποθέτει στους ώμους μου είναι μεγάλο. Αισθάνομαι ότι η αποστολή για την οποία προορίζομαι, με υπερβαίνει.
Μέσα σε αυτην τη σύγκρουση συναισθημάτων, το μόνο που ελπίζω είναι τα λάθη μου να μετριαστούν από την αγαθή μου προαίρεση.
Το μόνο που τολμώ να βεβαιώσω αυτήν την ιερή στιγμή, είναι ότι παραδίδω τον εαυτό μου άνευ όρων στην Εκκλήσία και τον Θεό, εκείνος είναι που οδηγεί τους βηματισμούς μου.
Θα συνεχίσω, όπως έκανα πάντοτε, να εναποθέτω τους συλλογισμούς μου στον Χριστό, αυτός θα είναι η καταφυγή και η απαντοχή μου. Προσφεύγω ικέτης στον πανάγαθο Θεό. Τον παρακαλώ να στέκεται πάντοτε εκ δεξιών μου και να με φροντίζει, καθώς θα φροντίζω, να με καθοδηγεί καθώς θα καθοδηγώ τον εμπιστευμένο λαό των Χανίων.
Σήμερα γίνομαι επίσκοπος όχι για να κυβερνήσω, αλλά για να διακονήσω, για να περπατήσω στο σκοτάδι των άλλων, χωρίς να κρατώ φανό εξουσίας αλλά κερί θυσίας.
Σήμερα, με φόβο Θεού δέχομαι όχι μόνο ένα αξίωμα, αλλά μία καταδίκη αγάπης. Με δένει με έναν λαό υπηρήφανο, λαό βαθειά ριζωμένο στην πίση. Με ανθρώπους που έχουν καρδιά ανοιχτή και φιλόξενη, που κράτησαν ζωντανή την ορθοδοξία.
Μεταφυτεύομαι από την Ανατολική Κρήτη που αγάπησα, σε έναν τόπο τρισευλογημένο και πολλαπλώς ευεργετημένο.
Τώρα, η πρόνοια του θεού μου χαράσσει νέα πορεία. Άλλος λαός με περιμένει και εκεί, πρώτα ο Θεός, θα δείξω την ίδια αγάπη, το ίδιο ενδιαφέρον, ώστε μέρα με τη μέρα να μεγαλώνει η αγάπη και η σύνδεση μεταξύ μας»
