ΕΛΛΑΔΑ • ΚΡΗΤΗ

1.400 ασθενείς περιμένουν μόσχευμα στην Ελλάδα – Ρεκόρ 318 μεταμοσχεύσεων το 2025, αλλά χωρίς συντονιστή η Κρήτη

Περίπου 1.400 ασθενείς βρίσκονται στην εθνική λίστα αναμονής για μεταμόσχευση στην Ελλάδα, ενώ ο χρόνος αναμονής για ένα νεφρικό μόσχευμα αγγίζει τα 8,5 χρόνια. Την ίδια ώρα, η Κρήτη παραμένει χωρίς συντονιστή μεταμοσχεύσεων, με τα στοιχεία για τις δωρεές στα δύο μεγάλα νοσοκομεία του Ηρακλείου να προκαλούν ανησυχία.

Το κενό στη στελέχωση, η πορεία των μεταμοσχεύσεων στη χώρα και η ανάγκη να υποστηριχθεί ένας θεσμός που έχει συμβάλει στην αύξηση των δωρεών συζητήθηκαν στην εκπομπή της Αντιγόνης Ανδρεάκη, στο CretaOne 102,3, με τον Μάριο Μαρκόπουλο, πρωταθλητή αιμοκαθαιρόμενων αθλητών, μέλος του Συλλόγου Αθλουμένων Νεφροπαθών και υπέρμαχο της δωρεάς οργάνων, να παρουσιάζει τα διαθέσιμα στοιχεία.

Στην ίδια εκπομπή, η Μαίρη Τζουλάκη, μητέρα του Αντώνη, τα όργανα του οποίου δωρίστηκαν, μίλησε για την πρόσφατη συνάντησή της με τη γυναίκα που έλαβε το νεφρό του γιου της. Μια προσωπική μαρτυρία που φέρνει στο προσκήνιο την άλλη πλευρά της δωρεάς: τη ζωή που συνεχίζεται μέσα από την απόφαση μιας οικογένειας να προσφέρει τα όργανα του ανθρώπου της.

Από λιγότερες από 300 μεταμοσχεύσεις το 2022, στις 318 το 2025

Ρεκόρ μεταμοσχεύσεων για την Ελλάδα αποτέλεσαν οι 318 μεταμοσχεύσεις που πραγματοποιήθηκαν το 2025, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο Μάριος Μαρκόπουλος. Το 2022 οι μεταμοσχεύσεις ήταν λιγότερες από 300.

Ο ίδιος συνέδεσε τη βελτίωση των επιδόσεων με την ενίσχυση του θεσμού των συντονιστών μεταμοσχεύσεων, που αναπτύχθηκε με τη στήριξη του Ιδρύματος Ωνάση.

«Οι συντονιστές ήταν ο συνδετικός κρίκος», ανέφερε, εξηγώντας τον ρόλο τους στη συνεργασία με τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και στον εντοπισμό δυνητικών δοτών.

Η δουλειά τους δεν περιορίζεται στην αναγνώριση ενός πιθανού δότη. Περιλαμβάνει τον συντονισμό με τις ιατρικές ομάδες, την επικοινωνία με τις οικογένειες και την οργάνωση των απαραίτητων διαδικασιών, ώστε να καταστεί δυνατή η δωρεά οργάνων.

Για τον Μάριο Μαρκόπουλο, η εμπειρία των τελευταίων ετών αποδεικνύει ότι η οργανωμένη παρουσία συντονιστών μπορεί να έχει ουσιαστικό αποτέλεσμα. Το ζητούμενο πλέον είναι εάν αυτή η πρόοδος θα διατηρηθεί, όταν κρίσιμες θέσεις παραμένουν ακάλυπτες.

Τέσσερις δότες το 2026 στα δύο μεγάλα νοσοκομεία του Ηρακλείου

Μόλις τέσσερις δότες είχαν καταγραφεί το 2026 στα δύο μεγάλα νοσοκομεία του Ηρακλείου, έως τη στιγμή της συνέντευξης, σύμφωνα με τον Μάριο Μαρκόπουλο. Κατά τη διετία 2024-2025, ο συνολικός αριθμός είχε φτάσει τους 14.

Τα στοιχεία αφορούν διαφορετικά χρονικά διαστήματα και δεν επιτρέπουν άμεση σύγκριση. Ωστόσο, η διαφορά που καταγράφεται μέχρι στιγμής προκαλεί προβληματισμό, ειδικά σε μια περίοδο κατά την οποία η Κρήτη δεν διαθέτει συντονιστή μεταμοσχεύσεων.

Η Αντωνία-Στεφανία Ουίσα, που κατείχε τη θέση, έχει αποχωρήσει, αφήνοντας ένα σημαντικό κενό στη διαδικασία υποστήριξης των δωρεών οργάνων στο νησί.

Ο Μάριος Μαρκόπουλος εκτίμησε ότι η απουσία συντονιστή μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τις μεταμοσχεύσεις, εάν συνεχιστεί. Όπως εξήγησε, η λειτουργία του θεσμού απαιτεί διαρκή ετοιμότητα, καθώς η αναγνώριση ενός δυνητικού δότη και η κινητοποίηση των εμπλεκόμενων ομάδων δεν μπορούν να περιμένουν.

Η ανάγκη είναι ιδιαίτερα έντονη στην Κρήτη, όπου τα νοσοκομεία διαχειρίζονται σοβαρά περιστατικά, μεταξύ αυτών και θύματα τροχαίων δυστυχημάτων.

Νέα πρόσκληση για συντονιστή με σύμβαση έως τις 31 Ιανουαρίου 2027

Νέα πρόσκληση για τη θέση συντονιστή μεταμοσχεύσεων στην Κρήτη έχει εκδώσει ο Ελληνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ). Ωστόσο, το χρονικό διάστημα της σύμβασης που προβλέπεται προκαλεί ερωτήματα για το κατά πόσο μπορεί να εξασφαλιστεί σταθερή στελέχωση.

Σύμφωνα με τον Μάριο Μαρκόπουλο, η πρόσκληση δημοσιεύτηκε στα τέλη Σεπτεμβρίου ή στις αρχές Οκτωβρίου και η σύμβαση του νέου συντονιστή προβλέπεται να λήξει στις 31 Ιανουαρίου 2027, δηλαδή να έχει διάρκεια περίπου τριών μηνών.

«Ποιος θα πάει για τρεις μήνες; Κανείς δεν θα πάει», ανέφερε, εκφράζοντας τον προβληματισμό του για το κατά πόσο μια τόσο σύντομη σύμβαση μπορεί να προσελκύσει ενδιαφερομένους.

Στο ίδιο ζήτημα παρενέβη η Μαίρη Τζουλάκη, επισημαίνοντας ότι ένας άνθρωπος δεν μπορεί να καλύπτει μόνος του τις ανάγκες ενός θεσμού που απαιτεί εικοσιτετράωρη διαθεσιμότητα.

«Δύο άτομα χρειάζονται, όχι ένα, γιατί πρέπει να είναι 24 ώρες», σημείωσε, θέτοντας την ανάγκη στελέχωσης με τρόπο που να εξασφαλίζει τη συνεχή λειτουργία της υπηρεσίας.

1.400 ασθενείς στη λίστα – Έως 8,5 χρόνια αναμονής για νεφρικό μόσχευμα

Περίπου 1.400 άνθρωποι περιμένουν σήμερα στην Ελλάδα ένα μόσχευμα, σύμφωνα με τον Μάριο Μαρκόπουλο. Στη λίστα περιλαμβάνονται ασθενείς που χρειάζονται διαφορετικά όργανα, όπως νεφρό, καρδιά, πνεύμονες και ήπαρ.

Η μεγαλύτερη ομάδα αφορά τους ασθενείς που περιμένουν νεφρικό μόσχευμα, με τον χρόνο αναμονής να φτάνει περίπου τα 8,5 χρόνια. Όπως ανέφερε ο κ. Μαρκόπουλος, το διάστημα αυτό έχει μειωθεί κατά περίπου έξι μήνες σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, όταν έφτανε τα εννέα χρόνια.

Για τους ανθρώπους που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, η μεταμόσχευση μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά την καθημερινότητά τους και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής τους. Για όσους χρειάζονται άλλα όργανα, η αναμονή μπορεί να είναι ακόμη πιο κρίσιμη, καθώς οι δυνατότητες επιβίωσης χωρίς μεταμόσχευση διαφέρουν.

Ο Μάριος Μαρκόπουλος υπογράμμισε ότι η ενημέρωση της κοινωνίας για τη δωρεά οργάνων είναι απαραίτητη, αλλά δεν αρκεί από μόνη της. Χρειάζεται παράλληλα ένα σύστημα που να μπορεί να εντοπίζει εγκαίρως τους δυνητικούς δότες και να οργανώνει αποτελεσματικά κάθε στάδιο της διαδικασίας.

«Με αποκαλεί μανούλα μου γλυκιά» – Η συνάντηση της Μαίρης με τη λήπτρια του νεφρού του Αντώνη

Η Μαίρη Τζουλάκη πήρε τη γενναία απόφαση να δωριστούν τα όργανα του γιου της, Αντώνης.

Πρόσφατα γνώρισε τη γυναίκα που έλαβε το νεφρό του, μια συνάντηση που, όπως περιέγραψε, της άφησε ένα βαθύ αποτύπωμα.

«Η κοπέλα που έχει πάρει το νεφρό του Αντώνη μου, με αποκαλεί “μανούλα μου γλυκιά“», ανέφερε.

Η Μαίρη περιέγραψε και τη στιγμή που βρέθηκε απέναντι από τη γυναίκα που έλαβε το μόσχευμα του παιδιού της.

«Της φίλησα τα χέρια και μου λέει “εγώ πρέπει να το κάνω”. Λέω “όχι, γιατί εγώ στα μάτια σου βλέπω ότι δεν υπάρχει τέλος. Αυτό έχουμε”».

Η συνάντηση αυτή δεν αναιρεί την απώλεια του Αντώνη. Δίνει, όμως, στη μητέρα του τη δυνατότητα να βλέπει με διαφορετικό τρόπο τη ζωή που συνεχίζεται μέσα από τη δωρεά των οργάνων του.

«Είναι ένα χάδι ψυχής για μας και είναι αυτό ότι νιώθεις ότι δεν έχει υπάρξει τέλος. Στην ουσία δεν έχει υπάρξει τέλος. Και νιώθεις καθημερινά τη δύναμη ψυχής του παιδιού σου», είπε.

ΠΗΓΗ: cretaone.gr









ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ