Σαν σήμερα, η Ελλάδα θυμάται τον Σμηναγό Κώστα Ηλιάκη, τον άνθρωπο που πέρασε στην ιστορία ως σύμβολο καθήκοντος, αυταπάρνησης και σιωπηλής γενναιότητας στους ουρανούς του Αιγαίου.
Ήταν 23 Μαΐου 2006 όταν ο 36χρονος τότε χειριστής της Πολεμικής Αεροπορίας έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια αποστολής αναχαίτισης νοτιοανατολικά της Καρπάθου. Ο Ηλιάκης είχε απογειωθεί με F-16 στο πλαίσιο επιχείρησης αναγνώρισης και αναχαίτισης τουρκικών μαχητικών που είχαν εισέλθει στο FIR Αθηνών χωρίς να καταθέσουν σχέδιο πτήσης.
Κατά τη διάρκεια της εμπλοκής σημειώθηκε σύγκρουση ανάμεσα στο ελληνικό F-16 και τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος. Το αεροσκάφος του Κωνσταντίνου Ηλιάκη κατέπεσε στη θάλασσα, με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του. Η είδηση τότε πάγωσε ολόκληρη τη χώρα. Δεν ήταν απλώς ένα στρατιωτικό περιστατικό· ήταν μια στιγμή που υπενθύμισε με τον πιο σκληρό τρόπο τι σημαίνει επιφυλακή στο Αιγαίο.
Ο Κωνσταντίνος Ηλιάκης γεννήθηκε στα Χανιά και μεγάλωσε με το βλέμμα στραμμένο στον ουρανό. Συνάδελφοί του μιλούσαν για έναν εξαιρετικά ικανό χειριστή, χαμηλών τόνων άνθρωπο, με βαθιά αίσθηση ευθύνης και αφοσίωσης στην αποστολή του. Πίσω από τη στολή υπήρχε ένας οικογενειάρχης, σύζυγος και πατέρας δύο παιδιών.
Η θυσία του έγινε σημείο αναφοράς για την Πολεμική Αεροπορία αλλά και για μια ολόκληρη γενιά Ελλήνων που έμαθε να συνδέει το όνομά του με το καθήκον χωρίς θόρυβο και χωρίς δεύτερη σκέψη. Στα στρατόπεδα, στις μονάδες, στις σχολές της Αεροπορίας, το όνομά του παραμένει ζωντανό — σαν μια υπενθύμιση ότι κάποιοι άνθρωποι κράτησαν και κρατούν Θερμοπύλες πάνω από το Αιγαίο.
Κάθε χρόνο τέτοια μέρα, τελετές μνήμης πραγματοποιούνται στην Κάρπαθο, στα Χανιά και σε μονάδες της Πολεμικής Αεροπορίας, με συναδέλφους, φίλους και πολίτες να τιμούν τη μνήμη του ανθρώπου που δεν επέστρεψε ποτέ από την αποστολή του.
