Εξαντλητικές αναμονές για εξετάσεις, μεγάλη ταλαιπωρία στα νοσοκομεία και σε ανεπαρκείς χώρους στις ογκολογικές κλινικές βιώνουν εκατοντάδες καρκινοπαθείς στην Κρήτη, που αδυνατούν την ίδια ώρα να καλύψουν και τις βασικές τους ανάγκες. Στα σοβαρά κενά του δημόσιου Συστήματος Υγείας συγκαταλέγονται η έλλειψη ψυχολογικής υποστήριξης, καθώς και ανακουφιστικής φροντίδας για ασθενείς τελικού σταδίου.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου, ειδικοί στέλνουν μηνύματα πρόληψης, που αποτελεί το ισχυρότερο όπλο απέναντι στη νόσο που δοκιμάζει συστήματα Υγείας, κοινωνίες και ανθρώπινες ζωές.
Κάθε μέρα, εκατοντάδες καρκινοπαθείς στην Κρήτη δίνουν έναν διπλό αγώνα. Απέναντι στην ασθένεια και απέναντι στην καθημερινότητα που τους στερεί την εργασία, το εισόδημα, την ασφάλεια. Πολλές φορές δε φτάνουν ούτε για τα απαραίτητα, ούτε για φαγητό, ούτε για ενοίκιο. Και όταν και τα δύο μέλη μιας οικογένειας νοσούν, η πίεση γίνεται σχεδόν αβάσταχτη.
Κοντά σε όσους έχουν ανάγκη
Μέσα σε αυτή τη σκληρή πραγματικότητα, ο Σύλλογος Καρκινοπαθών “ΕΥ ΖΩ” γίνεται φάρος ελπίδας. Στέκεται δίπλα σε ανθρώπους που δε ζητούν πολλά. Ζητούν μόνο λίγη αξιοπρέπεια, λίγη ανακούφιση, λίγη κατανόηση στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής τους. Με οικονομική στήριξη για ενοίκια, λογαριασμούς ή ψώνια για το σούπερ-μάρκετ, με ακούραστους εθελοντές που βρίσκονται δίπλα στους ασθενείς στα νοσοκομεία, με ξενώνες που προσφέρουν ένα ζεστό, ασφαλές καταφύγιο σε όσους ταξιδεύουν από μακριά για θεραπεία.
Ο καρκίνος παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα δημόσιας υγείας στον κόσμο. Κάθε χρόνο περίπου 10 εκατομμύρια άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους από την ασθένεια, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Μόνο το 2022, στην Ευρωπαϊκή Ένωση πάνω από 1,3 εκατομμύρια άνθρωποι δεν τα κατάφεραν, με τις προβλέψεις να είναι ιδιαίτερα ανησυχητικές, καθώς δείχνουν αύξηση στους θανάτους κατά 26% έως το 2040.
Κι όμως, πέρα από τους αριθμούς, υπάρχουν οι άνθρωποι και οι οικογένειες πίσω από αυτούς. Οδυνηρά περιστατικά, όπως μια μητέρα που νοσεί μόνη με δύο παιδιά, ένας νεαρός άνθρωπος που χάνει τη μάχη χωρίς να έχει καν τα έξοδα της κηδείας, οικογένειες που δίνουν καθημερινά αγώνα για να επιβιώσουν.
Τα προβλήματα
Στα νοσοκομεία, η καθημερινότητα των καρκινοπαθών χαρακτηρίζεται από αναμονές που διαρκούν ώρες, σε περιορισμένους χώρους αναμονής και από έλλειψη ψυχολογικής στήριξης. Οι ξενώνες φιλοξενίας προσφέρουν ένα καταφύγιο, αλλά συχνά λειτουργούν στα όριά τους. Και για όσους βρίσκονται σε τελικό στάδιο, η ανακουφιστική φροντίδα είναι σχεδόν ανύπαρκτη, αφήνοντας οικογένειες μόνες απέναντι στον πόνο.
«Τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι καρκινοπαθείς στην Κρήτη, όπου δραστηριοποιούμαστε, αφορούν κυρίως την υποστελέχωση των νοσοκομείων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μεγάλες καθυστερήσεις στις εξετάσεις και πολλοί ασθενείς αναγκάζονται να καταφεύγουν στον ιδιωτικό τομέα, κάτι που δεν μπορούν όλοι να αντέξουν οικονομικά. Το προσωπικό στα νοσοκομεία είναι εξαιρετικό, όμως δεν επαρκεί. Έχουμε καλούς επιστήμονες και νοσηλευτές, αλλά είναι λίγοι για τον όγκο των περιστατικών.
Ένα δεύτερο σοβαρό ζήτημα είναι η έλλειψη ψυχολογικής υποστήριξης. Στο ΠΑΓΝΗ, ουσιαστικά δεν υπάρχει οργανωμένη ψυχολογική φροντίδα για τους ασθενείς και τις οικογένειές τους, με αποτέλεσμα οι σύλλογοι και οι φορείς να προσπαθούμε να καλύψουμε αυτό το κενό», δήλωσε στη “Νέα Κρήτη” και στο neakriti.gr η αντιπρόεδρος του Συλλόγου “Ευ Ζω με τον Καρκίνο” Αντιγόνη Αγγελάκη.
Σύμφωνα με την ίδια, υπάρχουν μεγάλες καθυστερήσεις σε απεικονιστικές εξετάσεις, όπως το PET scan, αλλά και σε ορισμένες εργαστηριακές εξετάσεις. Η αναμονή μπορεί να φτάσει και τους δύο ή τρεις μήνες, γεγονός που αναγκάζει πολλούς ασθενείς να απευθύνονται σε ιδιωτικές δομές. Επιπλέον, υπάρχουν σοβαρά γραφειοκρατικά ζητήματα, όπως η ενημέρωση για τα δικαιώματά τους.
«Οι κοινωνικές υπηρεσίες των νοσοκομείων συχνά δεν επαρκούν και αναγκαζόμαστε να παρεμβαίνουμε και εκεί. Παράλληλα, πολλοί ασθενείς και οικογένειες αντιμετωπίζουν έντονα οικονομικά προβλήματα. Ένας καρκινοπαθής συχνά δεν μπορεί να εργαστεί, ενώ πολλές φορές ούτε ο φροντιστής του μπορεί να συνεχίσει να δουλεύει. Μέχρι να εγκριθεί μια σύνταξη, που συνήθως είναι πολύ μικρή και καθυστερεί μήνες, οι οικογένειες μένουν χωρίς πόρους. Το πρόβλημα είναι ακόμη εντονότερο σε μονογονεϊκές οικογένειες με παιδιά. Δυστυχώς, υπάρχουν περιπτώσεις νεαρών ανθρώπων που χάνουν τη ζωή τους και δεν υπάρχουν ούτε τα έξοδα της κηδείας.
Άλλη περίπτωση, μονογονεϊκής οικογένειας, η οποία ταλαιπωρείται με απανωτά χειρουργεία εδώ και αρκετά χρόνια, με το ανήλιο παιδί να αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας. Οπότε, καταλαβαίνετε ότι είναι μια πολύ δύσκολη κατάσταση», σημείωσε.
«Ανάλογα με τις ανάγκες κάθε οικογένειας, καλύπτουμε έξοδα όπως ενοίκια, λογαριασμούς, τρόφιμα μέσω δωροεπιταγών, ή συνδυασμό αυτών. Όλα τα περιστατικά μας παραπέμπονται και ελέγχονται από τις κοινωνικές υπηρεσίες των νοσοκομείων», πρόσθεσε η κ. Αγγελάκη, η οποία παράλληλα επεσήμανε ότι σε σταθερή βάση ο Σύλλογος στηρίζει τέσσερις οικογένειες κάθε μήνα, εδώ και δύο με τρία χρόνια.
Τα μέλη του Συλλόγου εισπράττουν αγάπη και ευγνωμοσύνη από τους ασθενείς. «Είναι συγκινητικό όταν ένας άνθρωπος που δεν έχει σχεδόν τίποτα προσπαθεί να σου ανταποδώσει, ακόμη και με ένα μικρό δώρο, όπως ένα σαπουνάκι, μόνο και μόνο για να πει ευχαριστώ», ανέφερε.
ΠΑΓΝΗ: Υποστελεχωμένη η Ογκολογική Κλινική
Σε σχέση με τα προβλήματα που καταγράφονται στην Ογκολογική Κλινική του ΠΑΓΝΗ, η κ. Αντιγόνη Αγγελάκη αναφέρθηκε τόσο στην έλλειψη προσωπικού όσο και υποδομών.
«Στην Ογκολογική Κλινική δεν υπάρχει καν χώρος αναμονής για τους ασθενείς που περιμένουν για χημειοθεραπεία. Άνθρωποι ταλαιπωρημένοι αναγκάζονται να περιμένουν για ώρες σε διαδρόμους. Περιμένουμε να ανοίξει η νέα πτέρυγα, ώστε να βελτιωθούν αυτές οι συνθήκες», υπογράμμισε.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στο ευαίσθητο ζήτημα της ανακουφιστικής φροντίδας, λέγοντας ότι είναι σχεδόν ανύπαρκτη. «Δεν υπάρχει οργανωμένη ανακουφιστική φροντίδα για ασθενείς τελικού σταδίου, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη διαχείριση του πόνου. Συλλογικοί φορείς προσπαθούν να καλύψουν το κενό, αλλά δεν επαρκεί. Σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, είμαστε πολύ πίσω».
Η σημασία της πρόληψης
Τέλος, η αντιπρόεδρος του Συλλόγου “Ευ Ζω με τον Καρκίνο” Αντιγόνη Αγγελάκη στέλνει το μήνυμα της πρόληψης. «Η πρόληψη σώζει ζωές. Παράλληλα, υπάρχει πλέον μια αχτίδα αισιοδοξίας, καθώς ο καρκίνος σταδιακά μπορεί να μετατραπεί σε μια χρόνια, διαχειρίσιμη νόσο. Χρειάζεται όμως στήριξη του Συστήματος Υγείας και του ανθρώπου που νοσεί».
Ο σύλλογος στηρίζεται κυρίως στις εκδηλώσεις που διοργανώνει κατά καιρούς, στους χορηγούς, στη στήριξη του κόσμου και των τοπικών επιχειρήσεων. Η συνδρομή των μελών είναι συμβολική, ενώ πολύ σημαντικό ρόλο παίζουν και οι εθελοντές. Όλα τα έσοδα κατευθύνονται αποκλειστικά στις ανάγκες των ασθενών και των ξενώνων.
Πηγή: neakriti.gr
