Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει ο δασολόγος κ. Γιάννης Φωτάκης σχετικά με τη νέα εικόνα της Κρήτης, κατόπιν των περιβαλλοντικών προσδιορισμών που έχουν θεσμοθετηθεί, επισημαίνοντας ότι: «σε λίγο ο νομός Χανίων ιδιαίτερα, θα καταστεί μη επενδύσιμος, καθώς η Κρήτη κατεβαίνει πολλές κλίμακες ανελευθερίας της επενδυτικής πρωτοβουλίας», τονίζοντας ακόμη: «άραγε, οι τοπικές κοινωνίες τι γνώση έχουν για όλα όσα ερήμην τους, χαμένα μέσα στον ποταμό της υπερπληροφόρησης,
Η εικόνα του επισυναπτομένου χάρτη μιλάει από μόνη της. Στην εικόνα αυτή θα πρέπει να προστεθούν τα επερχόμενα χωροταξικά για τον Τουρισμό και τις ΑΠΕ.
Η επιστολή του κ. Φωτάκη
Κύριε Διευθυντή,
Αυτή είναι η εικόνα, η νέα εικόνα της Κρήτης, κατόπιν των περιβαλλοντικών προσδιορισμών που έχουν θεσμοθετηθεί (υπογραμμίζεται η λέξη).
Ξεκινώντας από μακρινό 1987, στο 1999 κατόπιν στο 2003 και κατόπιν στο 2011 και 2018, εν τέλει στο 2020, προέκυψε αυτό το εικονογράφημα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κρήτης. Εικονογράφημα κατ’ αρχήν μη πλήρες καθώς απουσιάζουν οι απεικονίσεις των ΚΑΖ του ν 3739/11, όπως και κηρύξεις τριών εκτάσεων στο Νομό Χανίων ως προστατευτικών του ν 3208/03.
Αν στην εικόνα αυτή προσθέσουμε τις ρυθμίσεις για την εκτός σχεδίου δόμηση, και τα επερχόμενα χωροταξικά πλαίσια για τον Τουρισμό και τις ΑΠΕ.
Αν προσθέσουμε τις ρυθμίσεις για τα απάτητα βουνά, που στο Νομό Χανίων αφορούν 300.000 στρέμματα και στο Λασίθι επίσης 120.000 στρέμματα και φυσικά δεν αφορούν την υπερβόσκηση και την λαθρθηρία.
Αν επίσης προστεθούν οι ρυθμίσεις για τις απάτητες παραλίες -που περιέργως δεν λαμβάνονται υπόψη σε τρέχουσες ΚΥΑ/ΕΠΜ- που θεσπίστηκαν τον Απρίλιο του 2024 και αφορούν τουλάχιστον σε 20 παραλίες της Κρήτης…
…Τότε ο χάρτης θα γίνει εντελώς πνιγηρός και απροσπέλαστος στον κοινό αναγνώστη.
Έτσι αναφύεται ένα νέο επαγγελματικό πεδίο, ο «περιβαλλοντικός ερμηνευτής» με την κύρια αυθεντία να υπο-βόσκει σε ΑΕΙ που έτσι επιτυγχάνουν, επιτέλους, την σύνδεση «της γνώσης με την παραγωγή».
Ειδικά στην Κρήτη οι εκπλήξεις θα είναι πολλές. Μόνη έκπληξη δεν είναι η κατεύθυνση και ο στόχος όπως προκύπτει και ήδη καταγράφεται: Με τέτοια γραφειοκρατία και τόση περιβαλλοντική υπερκατανάλωση η μεσαία τάξη μπορεί να εμφανιστεί μόνο ως πωλητής της περιλάλητης «Πατρώας γης» στο πεδίο αυτό.
Και φυσικά ο άγιος σκοπός, η προστασία του Περιβάλλοντος, περιπίπτει σε εξαιρετική συναλλαγή -ΕΣΧΑΣΕ- και πάντως μακριά από την μόνη ορθή: Από παιδείας άρξασθε (από την σχολική ζώνη πρέπει να περάσει το μήνυμα αν θέλουμε να είναι διαρκής συμπεριφορά, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση).
Και η ερώτηση είναι απλή και απτή:
Ο κόσμος γνωρίζει; Οι αλιείς για παράδειγμα, γνωρίζουν τι σημαίνει η καφέ περιβάλλουσα μόνο το Δυτικό και Νότιο μέτωπο του;
Κάποιος έπρεπε να τους ενημερώνει -όχι άπαξ και χαμηλόφωνα- και δεν το πράττει;
Ο πλησιέστερος στον πολίτη θεσμός είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση του και δεν το πράττει κρυπτόμενη πίσω από θεσμικές οριοθετήσεις: Την διαβούλευση στο διαδίκτυο.
Οι άλλοι φορείς αντί να πρωτοπορούν σιωπούν .
Κι όμως, ειδικά ο Νομός Χανίων με τις επιπλέον στρατιωτικές επιβαρύνεις τείνει να καταστεί ο καιάδας της μεσαίας τάξης.
Και εδώ υπάρχουν επιπλέον των αυτοδιοικητικών παραλήψεων και πολιτικές ευθύνες εκπροσώπησης των «κάτω προς τα άνω».
*Από την εφημερίδα Νέοι Ορίζοντες.
