Μια άστεγη γυναίκα, καταγωγής Μολδαβίας, περνά καθημερινά αμέτρητες ώρες στην αίθουσα αναμονής του Υπεραστικού ΚΤΕΛ, επί της λεωφόρου Ικάρου, αναζητώντας καταφύγιο από το κρύο, τη μοναξιά και –όπως φαίνεται– από έναν φόβο που δεν εκφράζεται με λόγια.
Σύμφωνα με πληροφορίες η γυναίκα είναι η ηλικίας 43 ετών, κρύβεται μέσα στην πολυκοσμία, δεν ζητά φαγητό, δεν απλώνει το χέρι για βοήθεια. Της προσφέρουν οι άλλοι. Και εκείνη δέχεται σιωπηλά.
Τους προηγούμενους μήνες είχε εμφανιστεί στον ίδιο χώρο φορώντας καλοκαιρινά ρούχα και παντόφλες, ακόμη και μέσα στο κρύο. Οι εργαζόμενες του ΚΤΕΛ, συγκινημένες από την εικόνα της, την πλησίασαν, της αγόρασαν ρούχα και προσπάθησαν να τη βοηθήσουν. Κάποια στιγμή κατάφεραν να την πείσουν να μεταβεί σε ξενοδοχείο, προκειμένου να κάνει ένα μπάνιο και να ξεκουραστεί. Το κόστος καλύφθηκε από τις ίδιες.
Ωστόσο, ο φόβος φαίνεται να κυριαρχεί στη ζωή της. Όταν αργότερα κοινωνικοί λειτουργοί του Δήμου την εντόπισαν, την κατέγραψαν ως άστεγη και της προσέφεραν κουβέρτα, ζεστό ρόφημα και φαγητό. Της πρότειναν μεταφορά σε ξενοδοχείο, όμως αρνήθηκε να μπει σε ταξί, εμφανώς φοβισμένη.
Καθημερινά παραμένει στον χώρο του Υπεραστικού ΚΤΕΛ από το πρωί έως το βράδυ, εδώ και τρεις μήνες. Όταν ο χώρος κλείνει, μετακινείται σε κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος ακριβώς απέναντι, όπου κάθεται κάτω από μια ομπρέλα, μέχρι να ξημερώσει.
Έχει μαζί της ένα διαβατήριο και το κινητό της τηλέφωνο. Αυτό που δεν έχει είναι μια ασφαλή και αξιοπρεπή συνθήκη διαβίωσης. Εργαζόμενοι και πολίτες εκφράζουν την αγωνία τους και τονίζουν ότι πρέπει να βρεθεί άμεσα μια λύση, ώστε η γυναίκα αυτή να προστατευτεί και να ζήσει με αξιοπρέπεια.
Γιατί πίσω από τις σιωπές, υπάρχει ένας άνθρωπος που χρειάζεται φροντίδα — και όχι απλώς μια θέση σε μια αίθουσα αναμονής.
Πηγή: neakriti.gr
