ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

7 ζώα που άλλαξαν την πορεία της Ιστορίας

Tα ζώα δεν διώχτηκαν ποτέ από τον Παράδεισο…, όμως έζησαν και ζουν αδιαλείπτως στην κόλαση της Γης. Τα ζώα διαμόρφωσαν χαρακτήρες ανθρώπων, σημάδεψαν με το πέρασμά τους οικογένειες και ολόκληρες κοινωνικές ομάδες, εξυπηρέτησαν και εξυπηρετούν ανάγκες βασικές για τη ζωή των ανθρώπων, πρόσφεραν και προσφέρουν εκτός από το κρέας, το μαλλί, το δέρμα, το γάλα, ακόμα και την ψυχή τους για τους «αφέντες» τους. Και τα ζώα, κάποια ζώα, έγραψαν και τα δικά τους κεφάλαια στην Ιστορία των ανθρώπων με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Ο Μόριτς, ήταν ο πίθηκος που δάγκωσε τον βασιλιά της Ελλάδας Αλέξανδρο σε μια από τις πιο κρίσιμες καμπές της ιστορίας του τόπου και τον οδήγησε στο θάνατο. Η Λάικα ήταν το σκυλί που ταξίδεψε στο διάστημα με το διαστημικό σκάφος Sputnik και δεν γύρισε ποτέ. Ο Cher Ami, το ταχυδρομικό περιστέρι έσωσε 554 άνδρες από βέβαιο χαμό στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο… Και πόσα άλλα…

Κι αν το πιο επικίνδυνο ζώο σ έναν ζωολογικό κήπο είναι αυτό που πλήρωσε εισιτήριο, στη ζούγκλα των ανθρώπων κάποια ζώα ξεπέρασαν τη φυλή τους και με τις πράξεις τους προκάλεσαν τον θαυμασμό κι αυτής της ίδιας της Ιστορίας… των ανθρώπων!

Λάικα: Ο πρώτος κάτοικος της Γης που ταξίδεψε στο διάστημα
Λάικα: Ο πρώτος κάτοικος της Γης ταξίδεψε στο διάστημα για να μην επιστρέψει ποτέ
Στις 3 Νοεμβρίου 1957, η Λάικα (που σημαίνει «Αυτή που γαβγίζει» στα ρωσικά) ταξίδεψε με στο σοβιετικό διαστημικό σκάφος Sputnik 2 και έγινε το πρώτο ζώο που περιστράφηκε γύρω από τη Γη ανοίγοντας το δρόμο για τις επόμενες επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις. Το σκυλί – κοσμοναύτης έκανε το ιστορικό του ταξίδι μόλις ένα μήνα μετά την εκτόξευση του μη επανδρωμένου τεχνητού δορυφόρου της Σοβιετικής Ένωσης, Sputnik 1, που σηματοδότησε την είσοδο του κόσμου στη διαστημική εποχή. Ένα μικρό, θηλυκό αδέσποτο, η Laika (Λάικα) περισυνελλέγη και εκπαιδεύτηκε μαζί με άλλα σκυλιά για το μακρύ ταξίδι στο διάστημα. οι Σοβιετικοί προτιμούσαν να χρησιμοποιήσουν αδέσποτα σκυλιά επειδή θεωρούνταν πιο υπάκουα και εγκάρδια από τα κυνηγόσκυλα. Παρόλο που οι σοβιετικοί αξιωματούχοι ισχυρίστηκαν αρχικά ότι η Λάικα επέζησε στο Sputnik 2 για περίπου μια εβδομάδα πριν χαθεί, το 2002 αποκαλύφθηκε ότι το θυληκό σκυλάκι πέθανε λίγες ώρες μετά την εκτόξευση λόγω υπερθέρμανσης και στρες. Αφού περιστράφηκε γύρω από τη Γη περισσότερο από 2.000 φορές, ο Sputnik 2, με τo νεκρό σώμα της Λάικα μέσα, ανεφλέγει όταν επανήλθε στην ατμόσφαιρα του πλανήτη τον Απρίλιο του 1958. Τον Αύγουστο του 1960, τα σοβιετικά διαστημικά σκυλιά Μπέλκα και Στράλκα έγιναν τα πρώτα ζώα που έκαναν περιστροφές γύρω από τη Γη και επέζησαν. Λιγότερο από ένα χρόνο αργότερα, στις 12 Απριλίου 1961, ο σοβιετικός πιλότος Γιούρι Γκαγκάριν έγινε ο πρώτος άνθρωπος που ταξίδεψε στο διάστημα. Οκτώ χρόνια μετά, στις 20 Ιουλίου 1969, οι Αμερικανοί έστειλαν τον πρώτο άνθρωπο στο φεγγάρι με την αποστολή Apollo 11 της NASA. Η Λάικα έμεινε στην Ιστορία αφού ήταν ο πρώτος κάτοικος της Γης που βγήκε στο διάστημα!
Ο Cher Ami 
Cher Ami: το ταχυδρομικό περιστέρι που έσωσε τα στρατεύματα των ΗΠΑ στον Α ‘Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Cher Ami («Αγαπητός Φίλος» στα γαλλικά), ένα ταχυδρομικό περιστέρι «Black Cock», ήταν ένα από τα εκατοντάδες πουλιά που χρησιμοποίησε το Στρατιωτικό Σώμα των ΗΠΑ στη Γαλλία, για τη μεταφορά σημαντικών μηνυμάτων (τοποθετημένα σε ειδικά δαχτυλίδια που είναι προσαρτημένα στα πόδια των πουλιών) από διοικητές στο πεδίο της μάχης. Τον Οκτώβριο του 1918, ο Cher Ami απέδειξε πως ακόμα και ένα περιστέρι αν έχει ψυχή και πάθος μέσα του μπορεί να γίνει «αετός». Οι περίπου 600 άνδρες του Ταγματάρχη Τσαρλς Γουίτλσεϊ του 77ου τάγματος πεζικού, είχαν εγκλωβιστεί σε δύσβατη χαράδρα, στο Meuse-Argonne, σφυροκοπούμενοι από τα πυρά του εχθρού. Ο ταγματάρχης αποφάσισε να στείλει μήνυμα στη διοίκηση για το σημείο που βρίσκονταν ζητώντας άμεσα ενισχύσεις. Το πρώτο ταχυδρομικό περιστέρι που απογειώθηκε έπεσε νεκρό από τα πυρά των Γερμανών. Την ίδια τύχη είχε και το δεύτερο. Ο Cher Ami περίμενε τη σειρά του. Ήταν η τελευταία ελπίδα των Αμερικανών. Δέθηκε το μήνυμα στο πόδι του και απογειώθηκε. Τα πυρά των εχθρών το συνόδευσαν μέχρι τη μέση της χαράδρας, όπου και έπεσε χτυπημένο, όμως παρά τον τραυματισμό του μάζεψε όσες δυνάμεις είχε και πέταξε ξανά για τον προορισμό του.
Αν και οι Γερμανοί πυροβόλησαν και χτύπησαν ξανά το Cher Ami, ο φτερωτός πολεμιστής κατάφερε να επιστρέψει στη βάση του και να παραδώσει το μήνυμα που κατέγραφε την τοποθεσία των ανδρών. Το αποτέλεσμα ήταν να φθάσουν γρήγορα οι ενισχύσεις στο σημείο και να σωθούν εκατοντάδες άνδρες από βέβαιο θάνατο ή αιχμαλωσία. Ο Cher Ami βαριά τραυματισμένος παραδόθηκε στους χειρουργούς που αναγκάστηκαν να του ακρωτηριάσουν το πόδι, που κρεμόταν από τα πυρά που είχε δεχτεί. Ο Cher Ami άντεξε και έζησε για λίγο ακόμη ώστε να… απολαύσει την απονομή του παρασήμου «Croix de Guerre» από τη γαλλική κυβέρνηση. Τον Ιούνιο του 1919, το ηρωικό περιστέρι πέθανε και βαλσαμώθηκε, Σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο Αμερικανικής Ιστορίας Smithsonian.
Ο σκελετός του Μαρένγκο

Μαρένγκο: Το άλογο που σήκωσε στην πλάτη του τον Μεγάλο Ναπολέοντα μέχρι το Βατερλώ
Το Μαρένγκο ήταν το περίφημο πολεμικό άλογο του Μεγάλου Ναπολέοντα. Το όνομά του το πήρε μετά τη Μάχη του Μαρένγκο, στην οποία παρείχε ασφάλεια στον θρυλικό αναβάτη του. Ο Μαρένγκο εισήχθη στη Γαλλία από την Αίγυπτο μετά τη Μάχη του Αμπουκίρ το 1799. Το γκρίζο αραβικό άτι εκτράφηκε στο περίφημο El Naseri Stud. Ο Μαρένγκο τραυματίστηκε οκτώ φορές στην πολεμική καριέρα του και σήκωσε στην πλάτη του τον Αυτοκράτορα στη Μάχη του Αούστερλιτς, στη Μάχη της Τζίνα – Άουστερντ , στη Μάχη του Γουαγκράμ και τέλος στο Βατερλώ. Ως ένας από τους 52 του Ναπολέοντα, Ο Μαρένγκο επιβίωσε από τη μεγάλη υποχώρηση του 1812, από τη Μόσχα. Ωστόσο, το σπουδαίο άλογο συνελήφθη το 1815 κατά τη διάρκεια της  Μάχης του Βατερλώ από τον βαρώνο Ουίλιαμ Πετρ.
Ο Πετρ οδήγησε το άλογο στο Ηνωμένο Βασίλειο και το πούλησε στον αντισυνταγματάρχη Άνγκεστερν των Γρεναδιέρων. Ο πέθανε σε ηλικία 38 χρονών (περίπου 105 ανθρώπινα χρόνια) και ο σκελετός του (μείον δύο οπλές) διατηρήθηκε και αργότερα πέρασε στο το Royal United Services Institute και τώρα εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο Στρατού στο Τσέλσι του Λονδίνου. Μία από τις υπόλοιπες οπλές παραδόθηκε στους αξιωματικούς της Ταξιαρχίας των Φρουρών από τον John Julius Angerstein για χρησιμοποιηθεί σαν κουτί καπνού. Η τέταρτη οπλή χρησιμοποιήθηκε ως ασημένιο μελανοδοχείο. Ζητήθηκε κάποτε από τον Δούκα του Ουέλινγκτον (νικητή του Βατερλώ) να απομακρυνθεί το δικό του άλογο, η Κοπεγχάγη, που θα εκτίθεται πλάι με τον Μαρένγκο, αλλά οι υπεύθυνοι το αρνήθηκαν.
Μόριτς: Ένας πίθηκος σκότωσε τον βασιλιά της Ελλάδας Αλέξανδρο και έφερε τα πάνω κάτω
Πρωί 17ης Σεπτεμβρίου 1920 στο Κτήμα Τατοΐου. Ο νεαρός βασιλιάς Αλέξανδρος πραγματοποιεί την καθιερωμένη βόλτα του με τη μοτοσυκλέτα του στο δάσος του Τατοΐου, συνοδεία όπως πάντα του πιστού του Φριτς, ενός γερμανικού λυκόσκυλου, που τον ακολουθεί παντού. Κάποια στιγμή, ενώ πλησιάζει στη Βίλα Στουρμ, ο Αλέξανδρος αντιλαμβάνεται ότι ο Φριτς δεν τον ακολουθεί· ανήσυχος κατεβαίνει από τη μηχανή του, για να διαπιστώσει τι έχει συμβεί. Η σκηνή που εκτυλίσσεται μπροστά του, καθώς και οι ανατριχιαστικοί ήχοι που ακούγονται, τον σοκάρουν. Ο Φριτς, εκτός ελέγχου, έχει αρπάξει μια μαϊμού και ετοιμάζεται να την κατασπαράξει. Ο Αλέξανδρος επεμβαίνει αμέσως, προσπαθώντας να συγκρατήσει το λυκόσκυλο και να γλιτώσει τη μαϊμού από το βέβαιο θάνατο. Τότε συμβαίνει κάτι που κανείς δε θα μπορούσε να φανταστεί: Το ταίρι της μαϊμούς, ο αρσενικός πίθηκος με την ονομασία Μόριτς, εφορμά εξαγριωμένος και δαγκώνει με μανία τον Αλέξανδρο στην αριστερή του γάμπα. Ο Αλέξανδρος, έκπληκτος, επιχειρεί να τον απομακρύνει, και ο Μόριτς τον δαγκώνει και στο χέρι.
Ο νεαρός βασιλιάς, νιώθοντας έντονο πόνο διακομίζεται στη Βίλα Στουρμ, για να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες. Το βαθύτατο τραύμα στη γάμπα τού έχει προκαλέσει ακατάσχετη αιμορραγία. Ακολούθως ο ο Αλέξανδρος οδηγείται στα Ανάκτορα, απ’ όπου ενημερώνει τη σύζυγό του, Ασπασία Μάνου, που βρίσκεται στην Κηφισιά. Ο γιατρός που φθάνει στο Τατόι για να εξετάσει τα τραύματά του και να τον περιθάλψει, ο καθηγητής Χειρουργικής Κωνσταντίνος Μέρμηγκας, κάνει ό,τι είναι δυνατόν με τα αντισηπτικά μέσα εκείνης της εποχής. Το τραύμα στη γάμπα, σε αντίθεση με εκείνο στο χέρι του βασιλιά, είναι σοβαρότατο. Τις μέρες που ακολουθούν ο Αλέξανδρος παραμένει κλινήρης, ενώ σταδιακά καθίσταται εμπύρετος. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, θορυβημένος από την τροπή των πραγμάτων, συγκαλεί ιατρικό συμβούλιο με τη συμμετοχή των κορυφαίων ιατρών της χώρας. Το εν λόγω συμβούλιο εκδίδει καθημερινά δελτίο Τύπου αναφορικά με την εξέλιξη της υγείας του Αλεξάνδρου.
Δυστυχώς, η συγκρατημένη αισιοδοξία των ιατρών περί περιορισμένης τοπικής μόλυνσης διαψεύδεται, καθώς τα μολυσμένα δόντια του πιθήκου έχουν προκαλέσει φλεγμονή, που αρχίζει να επεκτείνεται προς τη βουβωνική χώρα του βασιλιά. Οι χειρουργοί προσπαθούν με τοπικές επεμβάσεις να διευκολύνουν την εκροή του πύου που αναβλύζει από το σώμα του Αλεξάνδρου. Ο βασιλιάς ταλαιπωρείται από αφόρητους πόνους, ενώ ο πυρετός του, μία εβδομάδα μετά το περιστατικό, φθάνει τους 40°. Οι ιατροί του, εξαιρετικά ανήσυχοι, αρχίζουν πλέον να συνειδητοποιούν ότι δε βρίσκονται αντιμέτωποι με τοπική φλεγμονή, αλλά με αρχόμενη σηψαιμία. Στις μεταξύ τους συζητήσεις κάνουν λόγο ακόμη και για ακρωτηριασμό του ποδιού του βασιλιά, πρόταση που τελικά δε γίνεται αποδεκτή, μολονότι θα μπορούσε ίσως να αποδειχθεί σωτήρια. Ο Βενιζέλος ενημερώνεται εκ νέου για την επιδείνωση της κατάστασης του ασθενούς και δίνει εντολή να κληθεί επειγόντως καθηγητής από το Παρίσι, για να προσφέρει τις υπηρεσίες του.
Ο ειδικευμένος στις λοιμώξεις Γάλλος καθηγητής, ονόματι Βιντάλ, φθάνει στην Αθήνα τη 13η ημέρα της νόσου, ενώ η σηψαιμία έχει προσβάλει ήδη από τη δέκατη ημέρα τον Αλέξανδρο, που διατρέχει θανάσιμο κίνδυνο, καθώς χάνει ταχέως βάρος και ταλαιπωρείται από ίκτερο. Τη νύχτα της 11ης προς τη 12η Οκτωβρίου ο Αλέξανδρος πέφτει σε παροδικό κώμα. Το πρωί της 12ης Οκτωβρίου ο Αλέξανδρος αναπνέει με μεγάλη δυσκολία. Του δίδεται η Θεία Μετάληψη, ενώ εκείνος έχει παραληρήματα. Λίγα λεπτά μετά τις 4:00 μ.μ. η αναπνοή του βασιλιά σταματά. Ο Αλέξανδρος κηδεύτηκε λίγες ημέρες μετά το θάνατό του. Τα υπόλοιπα ανήκουν στην Ιστορία τον πρόλογο της οποία «έγραψε» ο Μόριτς!

ΠΗΓΗ: ethnos.gr

#pgnews



ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ